ตอนที่ 42

กำลังจ้องมองสมาร์ตโฟนอยู่

อืม...!!

คือว่านะ...

ขอโทษที่กวนนะ

ยังมองสมาร์ตโฟนไม่ดูอีกเหรอ?

อย่าทำให้รีบร้อนสิ...

เดี๋ยวฉันจะดูเมื่อถึงเวลาของฉันเองน่า...

จะมีอะไรให้กลัวตอนนี้อีกเหรอ?

ตอนที่ 42

ต้นฉบับ:เดมุนยัน ภาพวาด:ซันซันไดสุคิ

ถึงแม้ว่าบริษัท XX จะติดต่อมาแล้วก็ตามนะ

ฮึก! คิดว่ามันเป็นเรื่องของคนอื่นซะ...!

มาดูกันเถอะ

เราก็ทำเป็นไม่สนใจไปเลยด้วยจิตใจที่ปลงตกไปเลยดีกว่า

เดี๋ยววันหนึ่งก็ต้องดูอยู่ดีนี่นา

อึก...!?

จ...

จะดูเองครับ!

...ถ้างั้น

!!

อา~ มันถึงขีดจำกัดของจำนวนสายเรียกเข้าแล้วสิ

คุรุมิก็ดูแย่เหมือนกันนะ พักสักหน่อยไหม?

ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ

ขอบคุณนะ ดีขึ้นเยอะเลย

อา...

เพื่อนๆ ติดต่อมานะ

จากโมจิโกะ

●●●●●

ยังไม่มาเลย...

ไม่ใช่สไตล์ของฉันที่จะส่งไปทุกเรื่อง

ตรงส่วนของการตอบกลับ

ถ้างั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะ

ส่วนที่เหลือคนเดียวทำได้ไหม?

โทรหาพ่อหน่อย

!?

ไม่เป็นไรหรอก...

น่าจะ...

พรุ่งนี้จะเช็คให้เองนะ?

ถ้าไม่ติดต่อมานะ

จะให้เรื่องที่บริษัทมันเป็นโมฆะให้เลย

อึก...

ไม่สิ จริงๆ นะ!

จะพยายามให้ดีที่สุดนะ...

คายะ

ขอบคุณนะที่ตั้งใจมาด้วย

ทั้งๆ ที่กำลังสอบที่โรงเรียนอยู่แท้ๆ

คุรุมิก็เหมือนกันนะ

เวลาที่เหนื่อยก็โทรหาฉันนะ

ถ้าทำคนเดียวแล้ว... แล้วตายไปล่ะก็ มันจะรู้สึกแย่สุดๆ เลยนะ

อื้ม! ไม่เป็นไรหรอก...!

ถ้างั้นก็ดีแล้วล่ะนะ

อาาา...

แล้วก็

?

ทำเหมือนว่ามันไม่เคยมีอยู่เลย

มันเหงาเกินไปแล้วนะ

ขอโทษที่อ่านเองโดยไม่บอกนะ

ขอโทษอีกครั้งนะ...

งั้นเจอกันใหม่นะ

ขอโทษนะ

อย่าลืมโทรมานะ

...................โมจิโกะเนี่ย

ยอมรับความเห็นแก่ตัวของฉันให้ด้วย

ดีใจนะ แต่ว่า...

ฉันจะยอมรับมันได้เหรอเนี่ย...

ถ้าจะเริ่มต้นใหม่จากนี้ไป

ความคิดที่อยากจะหาเงินก้อนโตน่ะ

ต้องกำจัดมันให้หมดไปเลยจริงๆ

คุณพ่อกับคุณแม่ก็

คงจะหวังแบบนั้นเหมือนกันแหละ...

หน้าอุทยานไดโตะคาเอน

สวนหลุมศพไดโตะ การเดินทางของครอบครัว~450,000 เยน วัดโคอิซึมิ (เสา) เทนวา

สุสานไดโตะ

งานศพแบบครอบครัว~450,000 เยน

ผู้รับเหมาพิธีฮันที่ร่วมมือ บริษัท เทนกุคุ

...ถึงจะเร็วไปหน่อยนะ

คราวหน้าจะเอาดอกไม้มาให้นะ

ปีนี้มาอีกแล้วนะ

หลุมศพตระกูลฟุกะ

สำนักการศึกษาด้านสวัสดิการ

นับจากวันนั้น

ก็ 6 ปีแล้วสินะ

คุณแม่ครับ/คะ

......

ฉัน...พลาดไปซะแล้ว

โอ้อวดว่าฉันจะทวงคืนได้เอง

ผลที่ได้คือหนี้ตั้งร้อยล้านเนี่ยนะ

มันแย่เกินไปแล้ว

ขำออกมาเลยใช่ไหมล่ะ?

ภาพมันเบลอเกินไปจนไม่สามารถจำเนื้อหาข้อความได้เลย

...แต่ว่านะ

ทั้งๆ ที่แพ้แบบยับเยินขนาดนี้...

มีตัวฉันที่สนุกสนานอยู่นะ

...มันหมายความว่า

ไม่เข้าใจใช่ไหมล่ะ

ได้เจอทุกคนในโลกแห่งการแข่งขัน

แล้วก็สู้กันแบบจริงจัง

มัน

สนุกมากเลยล่ะ

ขอโทษนะคุณแม่

คงมีอะไรผิดพลาดไปหลายอย่าง

นี่แหละฉัน

ฉันกับคุณแม่

เหมือนกันแต่ก็ต่างกันนะ

คุณฟุกะ

จริงๆ แล้วการย้ายที่ทำงานมันเป็นยังไงเหรอครับ?

ก็แบบว่ารู้สึกชื่นชมอ่ะครับ

ผมไม่เคยออกไปไกลจากบ้านเกิดเลย

รู้สึกว่ามันดูสนุกดีครับ

การไปทำธุระบ่อยๆ นี่น่าจะสนุกที่สุดนะ

ถ้าไปอยู่ยาวๆ ก็ต้องห่างกับครอบครัวนี่แหละ

พอพูดถึงก็มีลูกสาวโทรมา

อ๊ะ เชิญๆ

ขอโทษนะ ช่วยได้มากเลย

ฮัลโหลเหรอ? ตอนนี้อยู่กับคนทำงานที่ทำงานอยู่จ้ะ

โทษทีนะ! คุณพ่อจะพูดให้สั้นๆ เอง!

ฉัน! แพ้การเทรดเอฟเอ็กซ์

จนต้องมายื่นขอล้มละลายแล้วล่ะ!

เป็นเรื่องฉุกเฉินน่ะ

กลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!

คุณลูกสาวเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ใช่ไหมครับ/คะ?

...ว่าแต่ว่าผม

ก็คิดว่าน่าจะน่ารักดีนะ~

โสดอยู่นะครับ/คะ

เป็นยังไงบ้างเอ่ย...?

อ๊ะ...

ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย...

เตรียมพร้อมสำหรับการปะทุเต็มที่แล้ว

ไม่ไหว...

แกรับมือไม่ไหวหรอก...!

เอ๊ะ!?

ไปที่สถานีสิ

คะ...ครับ...!

อุ้ย!

นิตยสารคอมิกส์