ตอน 47: Chapter 47

ฮะอ้า

ทำไมต้องเป็นฉันด้วยเนี่ย...

แก๊ก

จะดื่มเบียร์คิตาฮาระไหม?

อย่าพูดแบบนั้นสิ

จิซะก็ไม่ได้มาที่โรงเตี๊ยมคิตาฮาระนานแล้วไม่ใช่เหรอ?

ก็อย่างนั้นแหละ

รีบๆ สิ

คงอยากเจอพ่อกับแม่ด้วยสินะ

คิตาฮาระ ปกเสื้อยับนะ

ของฝากสำหรับคุณพ่อคุณแม่คิตาฮาระเป็นมันจู่นั่นใช่ไหม?

จิซะ เปิดหน้าต่างให้หน่อยสิ

ถึงจะถูกทิ้งข้างนอก ฉันก็จะไปกับคุณแน่นอนนะ!!

ฮะอ้า

ตอนที่ 47 กลับบ้านเกิด

เรื่องของหมอนั่นฝากไว้กับเธอนะ

รีบๆ สิ

รีบๆ

เธอพูดอะไรน่ะ

ฉันจะหยุดได้ยังไงกันล่ะ

ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

ตามการจัดหมวดหมู่แล้ว เธอก็เป็นน้องสาวไม่ใช่เหรอ

ฉันจะเรียกคุณอิมามุระว่า "พี่ชาย" ได้ยังไงกัน!?

ปี๊บ

นางงามประกวด ใบหน้าอันดับ 1

อะไรนะ?

เนตรของอิมูระ

ดีเยี่ยม สะโพก

ไง โตโยอิจิ

อืมมมม...

คอน

?

ดูเหมือนว่าเธอจะยังผ่านเงื่อนไขไม่ได้นะ

จิซะ มันค่อนข้างจะพูดยากเลยล่ะ...

...แต่มันน่าหงุดหงิดอย่างประหลาดเลยนะเนี่ย

ไม่ดื่มเหรอ?

ก็จะดื่มน่ะสิ

เดี๋ยวจะโยนทิ้งไว้ที่สถานีไหนสักแห่งแล้วจัดการให้ดูเลยนะ

คู้วววว!!

ดื่มเบียร์บนรถไฟนี่ก็ดีเหมือนกันนะ!

ครับๆ

ท่าทีไม่เปิดใจเลยนะ

มันเข้ากันได้ดีกับข้าวกล่องด้วยนะ แกก็...

แกว่งไกว

หืม?

เป็นอะไรไปเหรอ?

เปล่า...

ดูเหมือนจะเมาซะแล้วสิ

แค่เบียร์อย่างเดียวเหรอ?

อืมมม แปลกดีนะ

ห๊ะ?

เมื่อเทียบกับที่ดื่มไปแล้ว ปริมาณก็ลดไปเยอะเหมือนกันนี่นะ...

ไม่รู้ตัวเลยได้ยังไงเนี่ย?

เปล่าหรอก มันดื่มง่ายกว่าที่คิดนะนี่

เมาแล้วกลับบ้านเกิดนี่แย่เลยนะเนี่ย

ถ้างั้นก็ดื่มน้ำแทนไหม?

ฉันไปซื้อเครื่องดื่มมาให้นะ

ถึงจะไม่เต็มใจ แต่ก็จะทำตามนั้นล่ะ

ว่าแต่ ก่อนหน้านี้ได้ยินมานะ

หือ?

นายกับโคเดกาวะไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดใช่ไหม

อ้อ งั้นเหรอ

คุณย่า (คิทาฮาระ)

คุณปู่ (คิทาฮาระ)

พ่อของฉันรับมาเป็นบุตรบุญธรรมน่ะ

บุตรบุญธรรม

ตระกูลคิทาฮาระ-โคเดกาวะ แผนผังครอบครัว

จิซะ - แม่ นามสกุลเดิมคิทาฮาระ

โคเดกาวะ โทชิโอะ

อิโอริ

นานาคะ

เข้าใจแล้ว

ไม่มีสายเลือดที่เกี่ยวข้องกัน

กัตัง

แล้วก็ คือว่า...

แม่ของโคเดกาวะเสียไปแล้วเหรอ?

หืม?

น้าก็แข็งแรงดีนะ ไม่ได้หย่าร้างอะไรด้วย

แปะๆ

อย่างนั้นเหรอ

ฉันนึกว่ามีเรื่องซับซ้อนซะอีก

ฟู่ววว...

แค่ทำงานอยู่ที่ต่างประเทศเฉยๆ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ว่าครอบครัวจะราบรื่นหรือเปล่าน่ะ

ให้ตายสิ! (ไอ้บ้านี่!)

หืม?

เธอเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ที่สมบูรณ์แบบเลยล่ะ! สาวน้อยเวทมนตร์นี่เหมาะกับเธอจริงๆ!!

อย่าเป็นคนโง่สิ! เธอต้องใส่ ฮากามะสิ! (อย่าพูดไร้สาระ! ต้องเป็นชุดหางิ-ฮากามะเท่านั้น!!)

ทะเลาะกันเหรอ?

ดูเหมือนจะเป็นภาษาต่างประเทศนะ

ทั้งสองฝ่ายดูจะคึกคักน่าดูนะ

ใช่แล้ว

จะได้ไม่สร้างความเดือดร้อนให้คนรอบข้าง ก็เตือนเบาๆ ไว้ก่อนดีไหม

โอเค ไปลุยเลย

นายกำลังเอา คำพูดจาก ปากฉันไปหมดเลยนะ!

นั่นเป็นคำพูดของทางนี้สิ!

เธอจะต้องเกลียดเราแน่ๆ!

นายไม่รู้อะไรเลย เกี่ยวกับผู้หญิงหรอก!

ถ้าแนะนำสิ่งนั้นไปแล้วเธอไม่ชอบจะทำยังไง!!

แล้วทำไมเราไม่ถามพวกเธอตรงๆ ล่ะ? (งั้นลองทำให้ดูไหมล่ะ!!)

สึ้ด

เป็นอะไรไปเหรอ คิทาฮาระ

อย่าพูดถึงเลย เรื่องนั้นน่ะ ไม่ควรรู้ดีกว่า

นี่มันมองเห็นอะไรกันเนี่ย

นี่

จะไม่สามารถกลับไปได้นะ

ถ้าเงียบๆ กลั้นหายใจไว้น่าจะเงียบลง...

งั้นเหรอ?

หืม?

เรื่องพวกนี้ แค่ทนไปเถอะ...

เห็นไหมล่ะ?

เกิดอะไรขึ้น?

โคเฮย์

พวกเรามากันสองคน ไม่มีเพื่อนคนอื่นแล้วสินะ?

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย

งั้นฉันปวดท้อง ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ

นี่คือคนรักของฉัน

จะเป็นแฟนของเขาได้ยังไงกันเนี่ย? (ไม่คิดว่าเขาจะแตะต้องเธอแล้วใช่ไหม!!)

เดี๋ยวก่อนๆๆ!!

ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่จะฟังเรื่องที่เธอพูดนะ

ถ้าเธอไม่ได้เป็นพรหมจารีแล้ว ก็จะใช้เวทมนตร์ไม่ได้แล้วนะ!

ถ้าไม่ได้เป็นสาวบริสุทธิ์ ก็จะใช้เวทมนตร์ไม่ได้เลยสิ!!

โคเฮย์ อิมามุระคนนี้

อย่าพูดเพ้อเจ้อสิ!!

ทำไมล่ะ?

เพิ่งเจอหน้ากันครั้งแรก แถมยังเป็นชาวต่างชาติอีกนะ!! ตามการสื่อสารของฉันนะ...

ราราโกะ สตราป

ราราโกะ พัดจิ

ด้วยแบบนี้แหละ ดีแล้ว

●●●●●

เราต้องกำจัดเขาให้ได้นะ หรือไม่ก็

โอเค โอเค ฉันว่าอย่างนั้นแหละ

หืม?

อืม...

ลุยเลย!

ความรู้สึกที่เข้ากันได้นี่มันเพื่ออะไรกันเนี่ย!!?

โอเค โอเค

เธอไม่คิดเหรอว่า เธอดีเกินไป สำหรับนาย?

อ่า... เอ่อ...

ตรงนี้ขอทำท่าทางเหมือนโคเฮย์กลบเกลื่อนไปก่อนนะ

พูดอะไรอยู่ก็ไม่รู้เลยจริงๆ

แล้วนายคิดว่า ตัวเองก็ดีพอ สำหรับเธอเหรอ?

ฉันว่าอย่างนั้นล่ะ!

โอเค โอเค

ฮ่าๆๆ

ดื่มซะ!

(ดื่มสิ)

ความแตกต่างในการจัดการ!!

เฮ้ ช่วยแปลให้หน่อยสิ

อาาา?

ว่าทางนี้ไม่มีศัตรูนะ

ทำแบบนั้นได้เหรอ

ทำไมล่ะ

ทั้งเนื้อหาแล้วยังไม่รู้ว่าเป็นภาษาอะไรด้วยซ้ำ

นายเข้ากันได้กับเขาได้ยังไงกัน!?

แถมถึงจะไม่เข้าใจคำพูดด้วย แต่มันก็สื่อสารได้ไม่ใช่เหรอ?

นั่นก็จริงนะ

เขามีความทนต่อแอลกอฮอล์แบบคนญี่ปุ่น! (สุดท้ายก็แค่ความแข็งแกร่งในการดื่มของคนญี่ปุ่นน่ะนะ)

เขาเปลี่ยนไปดื่มน้ำแล้วล่ะ ฉันพนันได้เลยว่าเขาจะยอมแพ้ในไม่ช้า! (ถ้าแค่ขนาดนั้นก็ดื่มน้ำแล้ว ก็หนีจากเกมไปก็ช่วยไม่ได้สินะ)

ฮ๊ะ

ไม่เข้าใจว่าพูดอะไร แต่ก็ได้เลย คุณชาวต่างชาติ

พวกเรา ปาบ ก็จะชนะได้ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตาม

( )

เรื่องเหล้าเนี่ย

ต้องชนะให้ได้สิ!!

นี่

อือ... กึก...

เหล้านี่...!!

คนต่อไป!

เซ่

ยังไม่พอเลย...!

เซ่

การแข่งขันเริ่มจากตรงนี้แล้ว...!

ทำอะไรอยู่ล่ะ!!

ขอโทษนะคะ!

สองคนนี้หัวไม่ดีจริงๆ เลยนะ

นี่ไง ขอโทษสิ!!

ขอโทษครับ

ไม่เป็นไรครับ

ขอโทษนะครับ

ขอโทษนะ

...ชิ

...ให้ตายสิ

สรุปแล้วไอ้เรื่องเมื่อกี้มันคืออะไรกันแน่?

ไม่ค่อยเข้าใจเลย

ก็คือพวกนักท่องเที่ยวที่หลุดโลกน่ะสินะ

จู่ๆ ก็มีคนมาทัก...

เอาเป็นว่าฉันรู้สึกสนิทกับผู้หญิงคนเมื่อกี้จังเลย

หืม

ตรงที่โดนไอ้สองคนบ้าๆ นั่นวุ่นวายจนดูเหนื่อยๆ อ่ะนะ

ทำไมล่ะ?

อ่า นั่นฉันก็คิดเหมือนกัน

ฉันก็เหมือนกัน

พวกนายคิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายปกติเหรอ!!?

ช่างทะนงตัวนัก!!

นั่นมันประโยคของทางนี้ไม่ใช่เหรอ!?

เปล่าสิ มันเป็นประโยคของฉันไม่ใช่เหรอ!!

คาตะ

คาตะ

คาตะ

คาตะคาตะ

ใกล้จะ

ถึงแล้วใช่ไหมคะ

ปู๊น

ถึงแม้จะยืนกรานว่าคอมพิวเตอร์เป็นของท่านแม่ ก็ช่างมันเถอะ

หลังจากนี้ก็ต้องหาที่ซ่อนไอ้นี่

สินะครับ

ฟุฟุ

จะยังไม่คืนจนกว่าจะรับช่วงต่อกิจการบ้านอยู่นะคะ

ไอ้พี่ใหญ่บ้า

ประเทศฮินัน

เรียวกังคิทาฮาระ

ยินดีต้อนรับค่ะ

ยินดีต้อนรับสู่เรียวกังคิทาระนะคะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ คุณลุง คุณป้า

จิซะจัง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

โตขึ้นเยอะเลยนะ

คุณเป็นเพื่อนของอิโอริเหรอคะ?

เปล่าครับ ผมชื่ออิมามุระ โคเฮย์ครับ

พี่ชายแท้ๆ ของคุณชิโอริเอง

นี่! ไอ้หนุ่มเอ๊ยยยยยยยยยย!!

ทำไมถึงมานำความไม่สามัคคีมาสู่บ้านเรา!!?

ไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นเลยนะครับ แต่ว่า...

ถ้างั้นมันยิ่งร้ายกาจไปอีกนะ‼

...คุณเหรอ?

ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องยอมรับก็ได้

พ่อ! พูดเรื่องแย่ๆ ออกมาอีกแล้วเหรอ!!?

แล้วความจริงคืออะไรเหรอ?

ก็เป็นเพื่อนในชมรม...ล่ะมั้งครับ

จะเป็นเพื่อนได้ยังไงกัน!! นี่มันอะไรกันวะ‼

หือ

ช่างน่าอัปยศอะไรอย่างนี้!

ช่างเถอะ ประเด็นหลักมันก็ไม่ได้อยู่ที่ทางนี้สักหน่อย

แม่ครับ พาสปอร์ตของผมอยู่ไหนครับ?

ฉันไม่รู้เหมือนกันนะ...

เหมือนคุณชิโอริเป็นคนเอาออกไป

คุณช่วยเอามาให้หน่อยได้ไหมครับ?

ไม่เอาเด็ดขาดค่ะ

เปล่าครับ อาทิตย์หน้าผมจะไปปาโร่

ไม่จำเป็นหรอกค่ะ เพราะว่าพี่ชายจะอยู่ตรงนี้เองนี่นา

จากนี้ไปตลอดชีวิต

นาย บางทีก็ทำให้น่ากลัวจริงๆ นะ...

จะทำยังไงถึงจะได้คืนมาล่ะ?

ถ้าพี่ชายเอาใจใส่ชีวิตประจำวันและไม่ละเลยที่จะทำในสิ่งที่ควรทำ สักวันหนึ่งก็จะ...

ไม่มีความเฉพาะเจาะจงเลยสักนิด!!

แทนที่จะเป็นอย่างนั้น ก็ให้ไอ้นี่ไปแทนนะ

คุณชิโอริ พี่ชายโคเฮย์เองนะ

พี่จิซะคะ ไปแช่ออนเซ็นกันก่อนไหมคะ?

ดีใจจัง

ขยับตัวแล้วเหงื่อออกเลย

ชิโอริ! มีอะไรที่อยากได้ไหมครับ!

ไม่มีค่ะ

กล้องเลนส์สะท้อนแสง

ลูกชายที่ยอดเยี่ยม

พวกเธอไม่ถามเหรอครับ!!

ถ้าอย่างนั้น คุณจิซะซัง ผ้าเช็ดตัวเตรียมไว้ตรงนั้นแล้วนะคะ

เชิญพักผ่อนได้ตามสบายเลยค่ะ

นี่ ชิโอริ~~~

จะถึงวันออกเดินทางแล้วนะ‼

ดูจากท่าทางแล้ว...

น้องสาวที่ดื้อรั้นก็มีดีเหมือนกันนะ

ต้องทำยังไงถึงจะยอมคืนให้ได้นะ...‼

อืมมม...

ถ้าขอไปด้วยความตั้งใจจริงล่ะก็

หรือว่าทำดีๆ เพื่อเก็บคะแนน?

พูดง่ายๆ ก็คือเอาใจน่ะสิ

นี่ ไปซะเร็วๆ

ไม่มีเวลาใช่ไหมล่ะ?

ปาวะ ปาวะ

คิทาฮาระ...เหรอ?

...จำเป็นต้องถึงขนาดนั้นด้วยเหรอ?

เอ๊ะ?

แค่นั้นเอง แค่ทำงอนแล้วก็เอาแต่ใจตัวเองไม่ใช่เหรอ

แต่ก็ควรจะคำนึงถึงความรู้สึกของคุณชิโอริบ้างสิ

แล้วนั่นน่ะ เรื่องของแกจะไปรู้ได้ยังไง

สำหรับฉันน่ะ มีเรื่องของฉันอยู่

ปั๊ก

ในฐานะพี่ชาย จะพูดให้หนักๆ ไปเลยนะ

สมะ สมะ สมะ

พอได้แล้วนะ ชิโอริ‼

รองเท้าก็ต้องเคลมด้วยนะ

พูดแล้วนี่นา!!

จัดให้ดังๆ ไปแล้วนะ

ถ้าแกคิดอย่างนั้นก็แล้วแต่เลย

พาสปอร์ตล่ะ?

ทางด้านจิตใจน่ะ ได้มาก็เหมือนกันแหละ

แต่น่าเสียดายที่พาสปอร์ตมันเป็นสิ่งของนะ

ถูกเผงเลย

ดังนั้น

ฉันว่าจะแอบเข้าไปในห้องของชิโอริ แล้วขโมยของออกมา

ออกท่าทีใช้กำลังเร็วจริงๆ นะ!!

เส้นทางที่ไม่ให้คนเห็นน่ะ...

ฟุ่ว

นั่นแหละ คือเหตุผลที่แกเป็นพี่ชายจอมปลอม

หืม?

หมายความว่ายังไงเหรอ?

พี่ชายตัวจริงน่ะ จัดการให้อารมณ์น้องสาวดีๆ น่ะสบายมากอยู่แล้ว

งั้นแกก็ทำได้ดีสินะ?

แน่นอนอยู่แล้ว

เคล็ดลับของการเอาใจน่ะ อยู่ที่การสังเกตอย่างรอบคอบ

โฮ่

ก่อนอื่นก็ต้องปลอมตัวไม่ให้เป้าหมายรู้ตัวก่อน

แล้วก็บันทึกทุกสิ่งในชีวิตของอีกฝ่ายให้ใกล้ที่สุด

อืมมม

แบ็ค

อืมมม อืมมม

จากนั้นก็วิเคราะห์บันทึกนั้นเพื่อหาว่าอีกฝ่ายมีรสนิยมและความชอบอะไร

ช่วยลองทำดูหน่อยได้ไหมครับ

เข้าใจแล้วครับ!!

ยินดีต้อนรับกลับค่ะ

รุนุ

ระวังตัวไว้ให้ดีนะ คิทาฮาระ

มีสตอล์กเกอร์มาจ้องคุณชิโอริแล้วล่ะ

แล้วจะทำยังไงดี? จะยอมรับสารภาพตัวเหรอ?

อา... อืม นั่นสินะ

ไม่ใช่เรื่องของฉันนะ!!

ตอนที่ฉันแอบเฝ้ามองเธอผ่านกล้องอยู่

หรือว่าเห็นเงาสะท้อนในกระจกซะอีก

ถึงจะบอกว่าไม่ใช่เรื่องของฉันก็เถอะ‼

ยินดีต้อนรับสู่ห้องนะ~

ฟู่วว

ฟู่วว

ไอ้พวกโรคจิตเนี่ย

สรุปก็ไอ้พวกโรคจิตสองคนนี่เอง

ทำไมถึงมีเพิ่มขึ้นมาอีกคนล่ะ?

ถึงแม้ว่าจะแจ้งไปแล้วก็น่าจะปลอดภัยแล้วมั้ง

จะเป็นไปได้ยังไงกัน

นั่นเป็นขั้นตอนการสังเกต

เฟสการลงมือถือเป็นอีกอย่างนะ

โฮ่ ช่างรู้เรื่องวิธีการก่อเหตุจริงๆ เลยนะ

พอๆ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาชมฉันหรอกนะ

น่าจะเป็นพวกมันใช้ข้อมูลที่หามาได้เพื่อเข้าหาตรงๆ

อืมมม อืมมม

ก่อนที่จะเป็นแบบนั้น เรากับแกน่ะ จะกำจัดไอ้พวกโรคจิตพวกนั้นให้หมด

น้องสาว

อืมมม...

มีอะไรไม่พอใจเหรอ?

เปล่า ไม่ใช่แบบนั้นหรอก

ว่าจะระบุไอ้พวกโรคจิตได้ยังไงน่ะ

ฮาตะต้องดูแลลูกค้าหลายคนเลย

นั่นแหละที่ฉันคาดหวังจากแก

ทำไมล่ะ?

คำว่า "คนแบบเดียวกัน ย่อมดึงดูดคนแบบเดียวกัน" ใช่ไหม?

คนใช้เสียงก็มักจะเข้ากันได้ง่าย

มีพลังนะ

เป็นวิชินเลยนี่นาาาา!!

สุ...?

...เอ่อ คือว่านะ

ถ้าเจอได้ด้วยแค่นั้นลำบากแย่เลยนะ

อาาาาาาาาาาาาาาาาาา...

ตอนนี้ยังไม่เห็นผิดปกตินะ

ทำไมล่ะ!?

ในสายตาแกมันไม่เห็นว่าไอ้เจ้านั่นมันผิดปกติเหรอ!?

พูดอะไรของแกน่ะ

เยี่ยม!

โอ้ สวยจังเลยนะเนี่ย!

อันนี้!

สอง

สีฟ้า สปริฟ☆ คิรารายูส วัยเยาว์

คุณจะดูสวยในชุดนี้แน่เลย!

เอาไปใส่สิ!

ช่วยไม่ได้ งั้นไปช่วยดีไหม

ฮะ...

โอ้

หืม? เป็นอะไรไป

รอเดี๋ยวนะ

บึ้มมมมม

มันอะไรกันเนี่ย

อยากจะไปช่วยจัง อยากจะไปมากๆ เลย

แต่จิตวิญญาณของฉันกำลังเชียร์พวกนั้นอยู่...!

อยากเห็นไหมลุคนั้น...?

ถ้างั้นปล่อยผ่านไปเถอะ ถึงแม้ว่าชิおりจะรำคาญก็ช่างเถอะ

หึ จะบอกว่าพี่ชายก็ต้องปกป้องน้องสาวได้นี่นา

เฮ้ พวกแกน่ะ

ก็แกเป็นคนแปลกหน้าเหมือนกันนี่นา

พอได้แล้วน่า

พวกแกสองคนก็เดือดร้อนกันอยู่ไม่ใช่เหรอ

ไปหาอะไรดื่มกันอีกไหม?

เห้ยพวกแก

ดื่ม!

พวกนี้เนี่ย...!

ดื่ม!

ทำตัวเก่งขึ้นมานี่นะ!

ไอ้พวกตำรวจนั่น!

อ๊ะ! ตรงโน้นมีตำรวจนะ!!

ให้ตายสิ!

อะไรกัน!?

!!

เดี๋ยวก่อนนะ

ชิおり ไหวไหม?

บัดซบ!

กับซา

ค่ะ พี่ชาย

ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยไว้

ฮ่าฮ่าฮ่า

เรื่องแค่นี้เอง ง่ายนิดเดียว

แต่ว่าถ้าไม่มีฉันนี่คงอันตรายแย่เลยนะ

ใช่เลยค่ะ

แบบนี้แหละถึงจะรู้สึกได้ว่าพี่น้องต้องช่วยเหลือกัน

ใช่ค่ะ

ก็เลยว่าอย่างนั้นนะ

ไม่ได้หรอกครับ

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ...

ทั้งที่ช่วยไว้ ตั้งลำบากเลยนะ

ความดื้อรั้นนี่ก็สุดยอดไปเลยนะ

มีวิธีอื่นอีกไหม...?

ไม่ยอดเยี่ยมสักนิดเลยหรอกน่า

เอ่อ คือว่านะ...

โอ๊ย

หืม?

นายเป็นเพื่อนของพวกนั้นสินะ...

ครับ

เป็นเพื่อนชมรมค่ะ ชื่อคาริน่า ยูส

เมื่อกี้พวกคุณสองคนก็สร้างความเดือดร้อนให้เหมือนกันนี่นะ

เอาน่า พวกเราไม่เป็นไรหรอกนะ...

แต่มันจะลำบากให้คุณชิおりกับคนอื่นๆ ล่ะ

คนแปลกหน้าก็กลัวนะ

ขอโทษครับ!!

พวกคุณสองคนก็ชื่นชมผู้หญิงญี่ปุ่นเหมือนกันนี่นา...

ก็จริงอย่างที่ว่าแหละ ดูเหมือนว่าพวกเธอจะสนใจคุณชิおりกับซาเหมือนกัน

ถึงกับต้องมาสะกดรอยตามเลยทีเดียว

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "ยามิไก คิราระ" ชอบมากเลยนะ

พี่ชายคะ

อะไรกันนั่น?

ยามิไก คิราระ

เป็นเด็กอนุบาล เป็น女สะของโรงเตี๊ยม และในชาติก่อนก็เป็นน้องสาว

เป็นตัวละครน้องสาวของ "บลูสปริง" ค่ะ

ฉันเองก็รู้สึกมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วว่า คุณชิおりน่ะ เหมือนกันเป๊ะเลย

คุณโคเดะกาวะก็เหมือนกันนิดหน่อยนะ

เอ่อ คือว่านะ จะกำชับให้พวกนั้นไว้ก่อนนะ

อ๊ะ เหรอ

ทำแบบนั้นเดี๋ยวคืนนี้อาจจะไปไหนไม่ได้เลยนะ

ขอโทษจริงๆ ค่ะ

งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะ

เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นก็บุกเข้าไปในห้องของชิおりเลยー

หืม?

เป็นอะไรไป?

คงเป็นตอนที่เกิดเรื่องเมื่อกี้นั่นแหละนะ

เหมือนจะทำแผนผังภายในตึกตกไปล่ะ

อันที่เขียนเส้นทางการบุกห้องของไร

ถ้าพวกมันเก็บไปได้เนี่ย น้องสาวฉัน...!!

อะไรกัน!?

ไม่ใช่พี่สาวนายไม่ใช่เหรอ

ไปกันเถอะ คิทาฮาระ! พี่ชายผู้จะวิ่งไปช่วยน้องสาวที่กำลังลำบากนี่แหละ!!

ไปที่พวกนั้นเดี๋ยวนี้เลย!!

หืม...?

ฮี

ไม่สิ รอเดี๋ยวก่อน โคเฮย์

ทำไมถึงจะหยุดล่ะ!!

นี่มันเรื่องวิกฤตของคุณชิおりไม่ใช่เหรอ?

ก็เลยพูดแบบนั้นไง!!

ถ้างั้นก็...

โอกาสที่จะสร้างบุญใหญ่ เลยนี่นา

ไอ้พวกมารร้าย...!!

คิบุต

ตอนที่ 47 จบแล้ว