ตอน 14: Chapter 14

ตอนที่ 14 เฟอร์ดินานด์ ไคลาสต์

ในที่สุดก็ไล่พวกขุนนางพวกนั้นออกไปได้...

คุณโรเซไมน์คะ เอาผลทาวมาให้แล้วค่ะ

ขอบใจนะ

ใครก็ได้ไปเรียกเดเรียกับดิลค์มาหน่อยสิ

ผลไม้ที่ดูป่องๆ เหมือนลูกโป่งน้ำนี่น่ะ

เวลาเทศกาลดวงดาวแห่งย่านเมืองเก่า ทุกคนจะโยนมันใส่กันน่ะ

พอดูดพลังเวทเข้าไป เมล็ดก็จะปลิวออกไป

ถ้าอยู่บนดินก็จะงอกออกมา

ตัวจริงคือเมล็ดของทอร์นเบ้!

ถ้าอยู่บนหินปูพื้นก็จะเหี่ยวเฉา

เป็นไม้เวทที่เติบโตโดยการดูดซับพลังเวทและสารอาหารรอบข้าง

ถ้ามันเติบโตมากเกินไป มันจะทำให้ดินรอบๆ เหี่ยวเฉาจนกลายเป็นดินแดนที่แห้งแล้ง แถมยัง

จะโบกกิ่งก้านไปมาจนอาละวาด ดังนั้นในตอนนั้น กิลด์อัศวินก็จะระดมกำลังทั้งหมดออกไปปราบมัน

เรียกได้ว่าเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งภัยพิบัติเลยล่ะ

ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผยว่าใช้มันในที่แบบนี้ล่ะก็...

เทพธิดาหญิง

อิเรม่า

คุณโรเซไมน์คะ

เดย์เร็คเดเรียมีเรื่องขอโทษสำคัญนะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เดเรีย

ดีจังเลยที่ดูแข็งแรงดี

...ขอบใจนะ

ฉันกับดิลค์ก็สบายดีค่ะ

...เดเรีย

ค่ะ มีอะไรเหรอคะ

เดิลค์นี่มันกินเยอะจริงๆ เลยค่ะ

ถ้าไม่ปล่อยพลังเวทที่สะสมอยู่ในร่างกายออกไปที่ไหนสักแห่ง ชีวิตก็จะถูกกัดกินไปค่ะ

แต่ว่า สำหรับเด็กๆ ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า การจะมีเครื่องรางที่ดูดซับพลังเวทน่ะ มันเป็นเรื่องที่ยากมากเลยล่ะ

“นั่นนะ ได้เหรียญทองแดงสองเหรียญ กับเหรียญเงินใหญ่แปดเหรียญจ้ะ”

ตรงนี้แหละคือผลทาวนี่ไง

ช่วยให้ผลไม้นี่กับดิลค์หน่อยสิ

คุณโรเซไมน์คะ ผลไม้นี่มัน...ไม่ทันเวลาเหรอคะ!?

ไม่เป็นไรค่ะ ปล่อยไว้แบบนี้ไปก่อน

แบบนี้ก็น่าจะไม่เป็นปัญหาไปสักพักแล้วล่ะค่ะ

ใช่แล้ว ผลไม้นี่แหละที่จะมาแทนที่เครื่องรางนั่น

แต่ว่าการที่มันสามารถใช้ผลไม้ที่เก็บได้ในป่ามาแทนได้นี่...

ถ้าพวกขุนนางที่ให้ความสำคัญกับพลังเวทและเครื่องรางรู้เรื่องเข้าล่ะก็ อาจจะถูกกำจัดทิ้งได้เลยนะ

ตอนนี้ก็คงต้องเก็บเป็นความลับของฉันไปก่อนแล้วล่ะ

...คามิลก็โตขึ้นมาเท่ากับดิลค์แล้วเหรอเนี่ย?

ไม่เป็นไรแล้วค่ะ

...เดี๋ยวพอพลังเวทสะสมได้อีกรอบแล้วจะเรียกนะคะ

อ๊ะ...

ขอบใจนะ คุณโรเซไมน์คะ

ฝากด้วยนะคะ

เอาล่ะ ใช้ผลไม้นี่ทำงานอีกอย่างเลย!

งั้นทุกคนเตรียมพร้อมหรือยังคะ?

...นี่ก็เพื่อทำให้กิจการพิมพ์ประสบความสำเร็จ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา ในฐานะลูกบุญธรรมของเจ้าผู้ครองแคว้น!

ถ้ามีเท่านี้ กระดาษสำหรับโปรแกรมก็น่าจะพอแล้วนะคะ

ต่อไปก็ต้องปรึกษาเรื่องรูปภาพแล้วล่ะ

นี่ คุณวิลม่าคะ อยากให้วาดรูปคุณนักบวชให้หน่อยค่ะ

ขอประทานอภัยด้วยนะคะ

ดิฉันไม่คุ้นหน้าคุณนักบวชเลยค่ะ

แต่ตอนที่ไปตรวจเยี่ยม...

ก็พยายามที่จะไม่ให้ได้พบหน้าเท่าไหร่ค่ะ...

อื้อออ

ดิฉันจะเรียกคุณนักบวชมาที่ห้องของดิฉันนะคะ ตอนนั้น...

วิลม่าจะเป็นคนดูแลข้างกายดิฉันอย่างเต็มที่ และจะไปส่งไปรับกลับด้วยค่ะ

...ที่ได้ไปถึงเขตของพวกขุนนางนี่ก็รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยค่ะ

◆ ◆ ◆ ◆ ◆ ◆

อย่างนั้นเหรอคะ คุณโรเซไมน์

ให้โรจิน่าวาดภาพสเก็ตช์ของคุณนักบวช แล้วดิฉันจะวาดจากภาพนั้นให้เป็นอย่างไรดีคะ

โรจิน่าก็วาดรูปเป็นด้วยเหรอคะ?

เพราะว่าได้รับการศึกษามาอย่างครบถ้วนจากเจ้าของคนก่อนแล้วนี่คะ

จะลองขอให้ดูนะคะ!

ขอบคุณนะการศึกษาภาคบังคับของเทพหญิงศิลปะ!

มีใครช่วยโรจิน่าหน่อยสิ!!

คุณโรเซไมน์คะ

ใกล้ถึงเวลานัดพบกับคุณนักบวชแล้วใช่ไหมคะ?

คือว่ามีแขกมาแบบกะทันหัน เลยต้องใช้เวลาอีกหน่อยน่ะค่ะ...

ช่วยให้ฉันอดทนอ่านหนังสือไปก่อน แล้วเรียกไปที่วิหารในวันเดียวกันเลยนะ

เหรอคะ...

กำลังรับมือกับแขกอยู่เหรอคะ?

เขาบอกว่าห้องสมุดจะเปิดชั้นหนังสือหายากให้ ดังนั้นอยากให้รอสักครู่ค่ะ

ไปกันเถอะ

หนังสือหายากอ่านได้แล้ว!!

ไคยา

ฟรัง แค่เล่มเดียวก็พอแล้วค่ะ บนโต๊ะอ่านหนังสือ

ค่ะ

คา

นี่มัน...?

กล่องเหรอคะ?

ข้างในมีจดหมาย...

นี่มันของที่เคยเห็นในอุปกรณ์ป้องกันตัวนี่นา!

ไม่มีชื่อผู้ส่งเลยนี่คะ

นี่เป็นของที่ดิฉันอ่านได้ไหมคะ?

ค่ะ ก่อนอื่นขอให้คุณโรเซไมน์ ท่านหัวหน้าวิหารช่วยอ่านก่อน...

เย้! ได้ตำแหน่งหัวหน้าวิหารแล้ว!

หลังจากนั้นก็น่าจะต้องรายงานให้คุณนักบวชทราบค่ะ

งั้นขอตรวจดูนะคะ!

นี่มันสำหรับหัวหน้าวิหารคนก่อน...ใช่ไหมคะ?

ดูเหมือนว่าผู้ส่งจดหมายฉบับนี้จะเป็น

คุณหนูที่ถูกเลี้ยงมาเป็นทายาทของตระกูลขุนนางมานาน

ความพยายามมานานในฐานะทายาท

ความภาคภูมิใจในตนเอง

แล้วก็มีน้องชายที่อายุห่างกันเกิดมา

เนื่องจากพลังเวทของน้องชายนั้นสูงมาก จึงถูกกำหนดให้เป็นทายาทไป

ด้วยเหตุนั้น พ่อแม่ของเธอก็เกิดความกังวลว่าอาจจะเกิดการขัดแย้งกับน้องชาย

ในจดหมายได้บรรยายถึงความรู้สึกเสียดายที่ถูกปฏิเสธสิ่งเหล่านั้น

จึงทำให้เธอต้องถูกส่งไปแต่งงานกับตระกูลอื่น

“ไม่มีคนให้พึ่งในครอบครัวเลย”

“มีแค่คุณเท่านั้นที่พึ่งได้”

...คุณหนูคนนี้

น่าจะเลือกคนที่จะพึ่งพาผิดไปหน่อยนะคะ

แต่เขาก็มีคนที่รักมากเหมือนกันนี่คะ

คุณโรเซไมน์คะ

ค่ะ

ขอฝากด้วยนะคะ ขอโอกาสได้พบคุณนักบวชได้ไหมคะ?

ถ้าให้วิลม่าวาดให้ก็ไม่เป็นไรค่ะ

ค่ะ

จู่ ๆ เป็นอะไรไปคะ?

ดิฉันประหลาดใจกับภาพร่างของโรจิน่ามากเลยค่ะ

เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นคนที่มีสัดส่วนใบหน้าสมบูรณ์แบบขนาดนั้นเลยค่ะ

ใบหน้าของเธอถูกจัดวางอย่างสวยงามอย่างน่าทึ่งเลยค่ะสำหรับการวาดรูป

ถ้าเป็นคุณคริสตีน่า คงจะอยากให้เธออยู่ใกล้ ๆ ในฐานะแบบในการสร้างสรรค์และแบบให้ชื่นชมค่ะ

อยากให้คุณนักบวชอยู่ใกล้ชิดตลอดเวลาเลยเหรอคะ!?

ดูจากคุณแม่แล้ว เข้าใจเลยว่าเธอเป็นคนสวยมากในโลกนี้

เอลเดนันค่ะ ขอโทษค่ะ

เข้าใจค่ะว่าทำไมคุณนักบวชถึงชอบคนแบบนั้น

???

ดิฉันอยากให้เธออยู่ใกล้ ๆ คุณฟรังมากกว่าคุณนักบวชอีกค่ะ

คุณฟรังนี่สดชื่น อ่อนโยน โปร่งใส แถมยังแข็งแรงอีกด้วยค่ะ

คุณช่วยถือหนังสือให้ แถมยังดูแลสภาพร่างกายของดิฉันได้ด้วย

โอ้โห ชมเกินไปแล้วมั้งคะ?

ชาที่ชงให้ก็อร่อยและน่ารักมากเลยค่ะ

ไม่เลยค่ะ ไม่มีทางเป็นแบบนั้นได้!

เหล่าคนรับใช้ของดิฉันนี่คือคนที่เท่ที่สุด น่ารักที่สุด ขยันที่สุด และไว้ใจได้ที่สุดในวิหารแห่งนี้เลยค่ะ!

ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ

ไม่เป็นไรค่ะ เพราะว่าได้อ่านอะไรที่น่าสนใจแล้วนี่คะ

อันนี้เดี๋ยวจะให้คุณนักบวชยืมอ่านได้นะคะ

...อย่างนั้นเหรอคะ

งั้นก็ขอให้เธอช่วยแต่งเพลงให้หน่อยแล้วกันนะ

ค่ะ

☆ ☆ ☆

หืมมม

เพลงนี้ไม่มีเนื้อร้องเหรอคะ?

เอ่อ...คือว่า

ต้องมีเรื่องความรักกับความกล้าหาญ

อยากจะอวยพรให้เธอมีความสุข

ไม่อยากให้จบลงโดยที่ไม่เข้าใจอะไรเลย

เพราะคุณนักบวชขาดความอ่อนโยนและความรัก เลยคิดว่าถ้าได้เป็นเพื่อนกับสิ่งเหล่านั้นก็น่าจะดีค่ะ

เพลงแห่งความรักเหรอคะ

เป็นเพลงจากอนิเมะสำหรับเด็กค่ะ!

1

แบบนี้ก็ใช้ได้แล้วค่ะ

แด่เทพแห่งชีวิต เอวิลลี่

ถวายแด่เทพีแห่งผืนดิน เกดูลลีฮ์

เพลงแห่งความรัก

สุดยอดเลยค่ะ...

ต้นฉบับเป็นเพลงอนิเมะ แล้วกลายเป็นเพลงรักแบบนี้

แม้แต่ดิฉันเองก็ยังหลงใหลได้ขนาดนี้เลยค่ะ

...การบรรเลงของคุณนักบวชเนี่ย จะแสดงให้เหล่าสุภาพสตรีในโลกนี้ฟังได้ไหมนะ?