ตอน 31: Chapter 31

ตอนที่ 31 เฟอร์ดินานด์ตัดสิน

ริฮยาร์ดวิ่งกรูกันเข้ามาในห้องทำงานของคุณเองหรือไง?

ถึงจะไม่ใช่ริฮยาร์ด คุณก็น่าจะอยากตะโกนใส่เหมือนกันสิ?

คุณพี่วิลฟรีทนี่อยู่ในสภาพที่แย่ขนาดไหน คุณถึงได้พูดแบบนั้นล่ะคะ?

แย่เหรอ?

หนูตั้งตารอว่าจะได้เห็นว่าคุณพี่วิลฟรีทอ่านตำราเรียนอะไรอยู่ค่ะ

แต่ที่ได้มามันมีแค่ตารางรายชื่อตัวอักษรหน้าเดียวเท่านั้นเองค่ะ!

เดี๋ยวนะ ตารางรายชื่อตัวอักษรเหรอ?

ใช่ค่ะ ถ้าหนีออกไปทุกวันแบบนี้ การเรียนรู้ตัวอักษรก็คงไม่ก้าวหน้าหรอกนะคะ

... หลังจากหนีออกไปแล้วก็เป็นแบบนั้นเลยเหรอ?

นี่คุณ... เป็นเหมือนกับตอนของตัวเองจริงๆ เลยเหรอคะ

แต่ว่าตอนนั้นคุณคาร์สเต็ดเป็นคนทำหน้าที่นั้น

ส่วนตัวดิฉันเองก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ออกจากห้องจนกว่าจะทำภารกิจของวันให้เสร็จ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

ดูเหมือนว่าเรื่องใหญ่โตจะยิ่งยุ่งยากเข้าไปอีกนะ

หลังจากหนีออกมาแล้ว ก็คิดว่าจะต้องถูกพาตัวกลับมาเป็นเซ็ตเดียวเลยเหรอคะ?

หลังจากนี้คุณเฟอร์ดินานด์จะมาแล้ว ดังนั้นเรื่องนั้นก็รบกวนให้จัดการตอนนั้นเลยนะคะ

เฟอร์ดินานด์จะมาอีกเหรอคะ?

อื้ม... แล้วชีวิตของคุณเป็นยังไงบ้างล่ะ?

หลังจากนั้นก็เป็นช่วงเวลาว่างที่ได้อ่านหนังสือค่ะ!

ช่วงเวลาเรียนก็วางแผนการศึกษาของพี่วิลฟรีทไว้

ห้องสมุดของเรานี่มีจำนวนหนังสือเยอะมาก ทำให้ใจฟูเลยค่ะ หรือจะเรียกว่ามีความสุขก็ได้

เป็นช่วงเวลาที่สุขสมบูรณ์จริงๆ ค่ะ!

หนูอยากจะใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปอีกสักพัก แล้วก็อ่านหนังสือในห้องสมุดค่ะ!

... แค่อ่านหนังสือในเวลาว่างก็พอแล้วมั้ง?

... หนูไม่มีเวลาว่างแบบนั้นนะคะ?

นี่คุณ... คิดว่าชีวิตของหนูเป็นตารางเวลาที่สบายๆ เหมือนวิลฟรีทเหรอคะ?

พอทานอาหารเช้าเสร็จ ก็ซ้อมที่เฟชปิล์

จากนั้นจนถึงมื้อเที่ยงก็ช่วยงานในห้องทำงานของคุณเฟอร์ดินานด์

หลังมื้อเที่ยงก็เป็นงานเกี่ยวกับโรงงานหรือ งานที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าค่ะ

ดังนั้นวันนี้พี่วิลฟรีทคงจะเหนื่อยน่าดูเลยนะคะ

ไม่ว่าจะยังไง มันก็เป็นปริมาณงานที่เกินกว่าที่เด็กจะทำได้ไม่ใช่เหรอ?

เดี๋ยวก่อนๆ

แล้วก็ยังมีเรียนเกี่ยวกับพิธีการ แล้วก็ฝึกฝนพลังเวทมนตร์ด้วยนะคะ

คนที่มอบหมายงานให้แบบนี้ก็ไม่ใช่คุณพ่อบุญธรรมเหรอคะ?

การเปิดร้านอาหารอิตาเลียนให้เร็วขึ้น

การขยายตัวของอุตสาหกรรมการพิมพ์

ถ้าไม่มีสิ่งนั้น หนูคงจะสบายกว่านี้ตั้งเยอะเลยค่ะ?

...เดี๋ยวนะ สิ่งที่คุณพูดมาทั้งหมดนี่คุณเป็นคนทำเองเหรอ?

ไม่ใช่ว่าคุณเฟอร์ดินานด์จะเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมดเหรอ?

นั่นมันเป็นไปไม่ได้นะคะ!?

คุณเข้าใจชีวิตของหัวหน้าบาทหลวงผิดไปหมดเลยเหรอ!?

คุณเฟอร์ดินานด์นี่ เรื่องงานของหัวหน้าบาทหลวง

งานของหัวหน้าวิหารที่หนูทำไม่ได้น่ะค่ะ

ที่ปราสาทก็เป็นผู้ช่วยคุณพ่อเลี้ยง

ยังไปปรากฏตัวต่อหน้าคณะอัศวินด้วยนะคะ

แถมยังรับหน้าที่ดูแลการศึกษาของหนูทั้งหมดด้วย แล้วคุณจะมีเวลาเหลือเฟือไปไหนล่ะคะ?

ถึงจะเป็นคุณเฟอร์ดินานด์ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คุณก็จะล้มลงไปแล้วนะคะ?

งานของวิหารมันยุ่งยากขนาดนั้นเลยเหรอคะ

ตอนนี้คุณพูดอะไรกันอยู่เนี่ย!?

ลองคิดดูสิคะว่าคุณดูแลองค์กรที่มีสมาชิกเกินร้อยคนด้วยตัวคนเดียวได้ยังไง?

วัน

ในวิหารปัจจุบันนี้ ทั้งบุคลากรที่มีหน้าที่เฉพาะทาง และยังมีเวลาในการบ่มเพาะบุคลากรอีกด้วย ไม่มีเลยค่ะ

แต่ว่าทางวิหารก็ว่าง แล้วก็บอกให้ส่งหนังสือกับวัตถุดิบมาให้...

แล้วถึงแม้ว่ารอบๆ จะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้น คุณเฟอร์ดินานด์ก็ยังเป็นคนพูดว่า "ทำไม่ได้" ใช่ไหมคะ?

นั่นเป็นเรื่องตอนที่บาทหลวงสีฟ้ามีเยอะๆ ใช่ไหมคะ?

...คุณพ่อบุญธรรม

สำหรับเรื่องอุตสาหกรรมการพิมพ์ หนูเป็นคนดำเนินการหลักอยู่ค่ะ

ถ้าคุณให้เวลาหนูเพิ่มอีกนิดก็จะดีใจมากเลยค่ะ

เข้าใจแล้ว ดำเนินการไปตามความเร็วของคุณเลย

เยี่ยมเลย พวกคุณเบนโน!

เฮ้อ...

ไม่ทันสังเกตเลย ขอโทษด้วยนะคะ

แบบนี้คงต้องขอเวลาเพิ่มสำหรับงานของหัวหน้าบาทหลวงด้วยแล้วล่ะ

จิลเวสเตอร์

นั่นมันไม่ไหว

วิลฟรีท ให้ถอดจากตำแหน่งแล้วไล่ออกจากปราสาทเลย

คุณเฟอร์ดินานด์ พูดอะไรน่ะ

ว่าวิลฟรีทเป็นลูกชายของผม แล้วก็ไล่ออกจากปราสาทงั้นเหรอ

จิลเวสเตอร์ ผมยอมรับคุณในฐานะเจ้าผู้ครองแคว้นนะ

ถึงแม้ว่าคุณจะวิ่งหนีจากงานเอกสารไปก็ตาม

แต่ในส่วนที่สำคัญที่สุด คุณก็ไม่ได้วิ่งหนีไป

เพราะคุณแบกรับหน้าที่และความรับผิดชอบในฐานะเจ้าผู้ครองแคว้นไว้นี่นา

เพราะฉะนั้น หนูถึงได้เชื่อคำพูดของคุณที่ว่า "วิลฟรีทจะต้องเป็นแบบตัวเองในสักวัน"

แต่ว่า...

นั่นมันเป็นความผิดพลาดเลยค่ะ

โกรธมากเลยเหรอ!?

...เอ่อ

อะไรน่ะ โรสเม่น

คุณเฟอร์ดินานด์มองเห็นอะไรในตัวคุณวิลฟรีทพี่ชาย ถึงได้ตัดสินใจแบบนั้นคะ?

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้นั่งฟังรายงานในโรงงานเลย

แล้วก็พยายามจะหนีจากภารกิจที่ให้ท่องบทสวดในคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์

คุณเฟอร์ดินานด์ก็เคยทำแบบนั้นเหมือนกันเมื่อสมัยก่อนค่ะ

แต่ก็ไม่ได้โอ้อวดสถานะของตัวเองนะ

เป็นไปไม่ได้

เจ้าเด็กคนนั้น

ใช้สถานะลูกเจ้าเมืองเพื่อหนีงานที่ได้รับมอบหมายสินะ

ตอนแรกนึกว่าคงจะด้อยกว่าเมื่อเทียบกับโรเซไมน์ซะอีก

แต่ไม่สิ ถึงจะเทียบกับเด็กฝึกหัดของวิหาร

หรือเด็กกำพร้า หรือเด็กสามัญชนที่ทำงานในโรงงาน ก็ยังด้อยกว่า

เป็นเด็กที่โง่จริงๆ

นั่นอาจจะพูดเกินไปหน่อย...

ถึงได้พูดแบบนี้แล้วยังไม่ปกป้องอีกด้วย

พูดอย่างนั้นเหรอคะ?

ด้อยกว่า เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอคะ

สำหรับเด็กๆ ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของหนูนั้น ถึงแม้ว่าวันหนึ่งจะต้องไปรับใช้บาทหลวงสีฟ้า พวกเขาก็จะไม่รู้สึกอายเลยค่ะ

ไม่อย่างนั้นก็จะถูกกำจัดไปง่ายๆ

แม้แต่เด็กชาวบ้านก็พยายามอย่างมีเป้าหมายค่ะ

...เพราะถ้าไม่ทำแบบนั้น พวกเขาก็จะอยู่ไม่ได้น่ะค่ะ

การเอาไปเปรียบเทียบกับคุณวิลฟรีทพี่ชายที่เอาแต่หนีไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้พยายามอะไรเลย

เป็นการไม่ให้เกียรติพวกเขาเลยค่ะ

ฮึก

จะให้เป็นเจ้าผู้ครองแคว้นของคนโง่ที่ใช้สถานะเพื่อปัดความรับผิดชอบไม่ได้ก็ไม่ได้นะ

ถ้าจะต้องใช้ชีวิตในฐานะลูกของเจ้าผู้ครองแคว้น การพยายามและสร้างผลงานออกมาก็เป็นเรื่องปกติ

ถ้าทำแบบนั้นไม่ได้ ก็เป็นคนไร้ประโยชน์ ไม่ใช่ลูกของเจ้าผู้ครองแคว้นเลย

ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูมันเสียเปล่าเลย

คนไร้ความสามารถนี่ ไม่มีค่าที่จะมีชีวิตอยู่เลย

ลูกเจ้าเมืองที่ไร้ประโยชน์แบบนี้ จะปล่อยไว้ในปราสาทไม่ได้หรอกนะ

ถ้าไม่อยากถูกทอดทิ้ง ก็ต้องมีผลงานที่สมน้ำสมเนื้อสิแน่นอน

นั่นมัน...

มันจะเข้มงวดกับเด็กที่เพิ่งผ่านพิธีรับศีลล้างบาปไปแล้วมากเกินไปไหมคะ?

ตั้งแต่ตอนที่ถูกพามาที่ปราสาทเพื่อทำพิธีศีลล้างบาป ก็มีคนพูดกับคุณแม่ของเขาอยู่ตลอดเลยค่ะ

พิธีรับศีลนี่หมายความว่าเขาอายุน้อยกว่าฉันกับวิลฟรีทนิดหน่อยสินะ

การศึกษาเพื่อเป็นบุตรบุญธรรมของเจ้าผู้ครองแคว้นมันเข้มงวดมากเลยนะ...

คงเป็นเพราะว่าท่านหัวหน้าบาทหลวงรู้จักแต่การใช้ชีวิตแบบนั้นเท่านั้นล่ะค่ะ

คุณเฟอร์ดินานด์

คุณจิลเวสเตอร์

ฟลอเรนเซีย...

คุณนี่นะ

บอกกับหนูว่า "วิลฟรีทก็ปล่อยให้คุณแม่บุญธรรมดูแลไปเถอะ สักวันก็จะเติบโตเหมือนหนูเอง"

แล้วก็ดึงการเลี้ยงดูวิลฟรีทไปจากหนูสินะคะ?

เหมือนคุณจิลเวสเตอร์เลย คงจะได้รับความรักใคร่มาเยอะสินะ

คุณจิลเวสเตอร์น่ะ เป็นคนที่ท่านหัวหน้าวิหารก่อนหน้านี้ตัดสินไม่ได้ง่ายๆ เลยนะ ถึงจะบอกว่าจิตใจลึกซึ้งก็เถอะ

ถ้าจะพูดให้มันง่ายกว่านั้นก็คือ อ่อนโยนกับคนในครอบครัวน่ะ

ส่วนคุณเวโรนิกาน่ะ ยิ่งอ่อนโยนกับคนในครอบครัวเข้าไปใหญ่ แล้วก็เข้มงวดกับคนนอกด้วย

คุณจิลเวสเตอร์

คุณทำเรื่องที่แก้ไขไม่ได้กับคุณวิลฟรีทไปแล้วนะคะ

ออซวาร์ด คุณนี่ทำให้ผิดหวังจริงๆ ค่ะ

คุณฟลอเรนเซีย! กรุณารอสักครู่ค่ะ

ไม่จำเป็นต้องมีข้อแก้ตัวหรอกค่ะ

แค่บอกสถานการณ์ที่เป็นอยู่ให้ตรงๆ เท่านั้นก็พอ

โรเซไมน์ คุณรู้สึกยังไงบ้างคะ

พูดความจริงให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ?

ค่ะ คุณแม่บุญธรรม