ตอน 34: Chapter 34

สาวใช้คนหนึ่งหายตัวไปเลยเหรอคะ

บทที่ 34 คนเหมันต์ หญ้าฤดูร้อน · ตอนต้น

เขาชื่อคุณมินาโตะน่ะค่ะ เป็นเด็กที่ขยันทำงานและเป็นคนดีมาก ๆ เลย แต่

จู่ ๆ ก็ไม่มีให้เห็นเลยค่ะ

อืม

ก็...มันก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ้างแหละค่ะนะ

บางทีก็หายตัวไปเฉย ๆ หรือไม่ก็มีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์จนตัดสินใจฆ่าตัวตายอะไรแบบนั้นน่ะค่ะ

ที่วังหยกซึ่งอบอุ่นเหมือนบ้านนี่ก็ทำให้เรามักจะลืมเรื่องพวกนี้ไป แต่

พอมีเรื่องแบบนี้ขึ้นมาก็นึกถึงขึ้นมาเลยค่ะ

ที่นี่คือตำหนักในวังหลัง

เป็นสวนดอกไม้ที่ความคิดของเหล่าสตรีกำลังเคลื่อนไหวอยู่นั่นเอง

ทวงจินกะโซ

บทที่ 34 คนเหมันต์ หญ้าฤดูร้อน · ตอนต้น

คุณพอจะมีเรื่องที่นึกออกบ้างไหมคะ เรื่องที่คุณมินาโตะหายตัวไปน่ะ

นั่นสิ ไม่มีเลยค่ะ... ใกล้จะแต่งงานแล้วนะ ทั้งที่ทำงานมานานแล้วด้วย

เหรอ

แถมอีกฝ่ายเป็นข้าราชการที่มีแววจะก้าวหน้ามากเลยล่ะ

เขาว่ากันว่าเจอกันจากการงานสังสรรค์น่ะค่ะ——

เมื่อก่อนเรื่องซุบซิบแบบนี้ก็มาจากคุณโครัน แต่ช่วงนี้เห็นเขาดูยุ่งกับการเรียน...

ที่นี่ก็มีแหล่งข่าวลืออยู่ด้วยนี่เอง

... อะไรเหรอคะ?

เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร

ข้าราชการสาวผู้จริงจังที่ใกล้จะแต่งงาน... ถ้าหายตัวไปแล้วจะเป็นยังไงกันนะ...

?......

คุณทามะซามะ วันนี้จะมีงานเลี้ยงน้ำชาข้างนอกเหรอคะ

หัวหน้าสาวใช้อย่างคุณโครุเนะก็บอกไว้นี่นาว่า "แค่อยู่ในห้องคนเดียวก็จะถูกสงสัยว่าตั้งครรภ์แล้วนะ"

ถึงแม้จะใส่เสื้อผ้าที่ปกปิดรูปร่าง หรือแม้แต่คุณโครุเนะจะปิดตาไว้ แต่ว่า

ก็น่าจะมีใครเริ่มสังเกตเห็นแล้วมั้งคะ——

ประเด็นคืออีกฝ่ายจะเป็นคนไร้พิษภัย หรือจะเป็นคนที่เป็นอันตรายน่ะค่ะ

ทุกคนจะสบายกว่านี้ ถ้าใส่ใจตระกูลหวังมากกว่าพระสนมเสียอีกนะ

ร้านยามาถึงพอดีเลย

มีอะไรให้รับใช้หรือคะ?

มีเรื่องอยากจะถามหน่อย สถานที่เปลี่ยนกันเถอะ

ก็คงจะนั่งจิบน้ำชากับพระสนมเป็นเวลานานไม่ได้นี่นา

อ้าว ทำตรงนี้ก็ได้นี่คะ

เจ้าหญิงเรียกอยู่ค่ะ

คำพูดในใจของร้านยา 9

เอาล่ะ คุณทามะซามะ เลิกกังวลเถอะค่ะ

——มีธุระอะไรหรือคะ?

ช่วงนี้ท่านประมุขแจกหนังสือนิยายเพื่อความบันเทิงให้แก่เหล่าพระสนม คุณก็รู้แล้วใช่ไหมคะ

รู้ค่ะ

ดูเหมือนว่าสาวใช้จะอ่านตำราที่คุณพระสนมอ่านจบแล้วให้สาวใช้เล็ก ๆ ฟังอยู่เลยค่ะ

ก็มีคนที่อยากจะจดจำตัวอักษรจากสำเนาด้วยนะคะ

ไป

อย่างนั้นรึ

ที่นั่นน่ะ...

ถึงแม้จะยังเป็นแค่แผนคร่าว ๆ แต่ตั้งใจว่าจะสร้างสถานที่ให้สาวใช้ได้เรียนอ่านเขียนตรงนี้ค่ะ

ในเมืองก็เรียกได้ว่าเป็นโรงฝึกหัดเรียนหนังสือหรืออะไรทำนองนั้นน่ะค่ะ

โรงเรียนสำหรับเหล่าสาวใช้... สินะคะ

เห็นด้วยมากเลยค่ะ

?...

ภาพมันเบลอเกินไปจนไม่เห็นตัวอักษรเลยค่ะ

อาการนั้นคืออะไรเหรอคะ

เปล่าเลยค่ะ... พอถูกมองแบบนั้นแล้วก็รู้สึกไม่สงบเลย...

เป็นอะไรไปเหรอเจ้าเหมียว สายตาแบบที่มองเมือกตัวเดิม ๆ เนี่ย? ไม่สบายเหรอคะ?

บางครั้งก็รู้สึกทึ่งขึ้นมานี่แหละ

หือ...

คนที่มีความต้องการถูกกระทำ...

เป็นไงบ้างคะ ข้อเสนอแบบนี้?

ดีค่ะ จริง ๆ แล้วมีสาวใช้หลายคนที่อยากเรียนตัวอักษรด้วยค่ะー

ยังเชื่อมโยงไปถึงงานหลังหมดช่วงฝึกงานด้วยนะคะ

แต่ว่า—

งั้นก็ดีเลยค่ะ

อยากจะทราบเกี่ยวกับสถานที่ค่ะ

สถานที่เหรอคะ?

ถ้าเป็นทางทิศใต้ของตำหนักชั้นใน ประตูก็ใกล้ด้วย การลำเลียงวัสดุก็จะสะดวก และมีความสะดวกสบายดีค่ะ

แต่ข้อเสียคือเป็นทำเลชั้นดี ทำให้ที่ประทับของเหล่าพระสนมระดับกลางขึ้นไปกระจุกตัวอยู่ที่นั่นค่ะ

ก็น่าจะมีบางคนที่ไม่อยากให้สาวใช้ที่ไม่รู้หนังสือมารวมตัวกันที่นั่นสินะคะ

อืม... นั่นเป็นเรื่องจริงเลยค่ะ

ทางทิศเหนือดูเหมือนจะได้รับการดูแลไม่มากนัก และได้ยินมาว่ามีอาคารที่ไม่ได้ใช้งานอยู่ด้วยนะคะ

ถ้าปรับปรุงที่นั่นก็น่าจะเพียงพอแล้วค่ะ

ฟู่...

แล้วก็...

ภายนอกน่าจะบอกว่าเป็นศูนย์ฝึกอาชีพมากกว่าโรงเรียนค่ะ

ถ้าบอกว่ามันจะเป็น "แหล่งหาเลี้ยงชีพ" คนน่าจะมารวมตัวกันมากกว่าค่ะ

เป็นแบบนี้นี่เอง

ใช่ค่ะ ยิ่งถ้าเป็นคนมาจากชาวนาด้วยแล้ว พวกเขาก็มีความรู้สึกถึงวิกฤตหลังฝึกงานค่ะ

ในเมื่อมีโอกาสแล้ว ก็อยากจะเรียนให้อ่านเขียนได้ค่ะ

พอออกมาจากวังแล้ว ก็ต้องหาทางทำงานด้วยตัวเองไม่ใช่เหรอคะ...

การจะสร้างโรงเรียนก็ดีนะ แต่นั่นแหละคือจุดที่คุณชายไม่ทันสังเกตเห็น

นี่เป็นเรื่องทั้งหมดเลยไหมคะ

แล้วก็อีกอย่างค่ะ...

แกนี่ รู้เรื่องเห็ดเยอะไหม?

อ่า ก็พอได้นะ...

ฟุ

เพราะว่ามันใช้ได้ทั้งในยาและในการทำอาหารด้วย

ทุกปีก็มีคนเก็บเห็ดมากินเองแล้วเป็นอาหารเป็นพิษ

ถึงจะเตือนไปแล้วแต่ก็ไม่ฟังสักที

ปีที่แล้วก็มีคนกินเห็ดโชกุนที่ห้องแพทย์ด้วยนะ

ก็... มันก็มีคนยังวัยกำลังกินไม่หยุดนี่นา

ถ้าแกรู้เรื่องเห็ด ก็เหมาะเลย...

เห็ดที่น่าจะกินผิดเข้าไป ช่วยเก็บเตรียมไว้ล่วงหน้าหน่อยนะ

ตอนนั้นก็ช่วยบอกหน่อยด้วยว่ามันเป็นเห็ดที่มีพิษประเภทไหน

ตั้งสมาธิกับงานนั้นสักครู่ ถ้ามีคนเดินมาถามอะไร ก็บอกไปว่านี่เป็นชีวิตของฉันก็แล้วกัน

เอาตะกร้าเก็บนี่ไปด้วย

เรื่องแค่นี้เอง เอาไปพูดต่อหน้าพระสนมทามะก็ได้นี่นา

หือ...

?

—แต่ว่า

รับทราบแล้วค่ะ

น่าสนุกจังเลย!

เอาล่ะ จะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ...

ในวังชั้นในมีสวนดอกไม้และสวนผลไม้ และมีหลายแห่งที่น่าจะมีต้นเห็ดขึ้นอยู่

ถ้าจะหาต้นเห็ดแบบลับๆ ก็คงไม่ใช่บริเวณที่คนสวนเข้าไปบ่อยๆ ล่ะ

ทางทิศใต้น่ะ มีพระสนมระดับกลางขึ้นไปอยู่รวมกัน และได้รับการดูแลอย่างดีด้วย

ถ้ามีล่ะก็ ก็น่าจะอยู่ทางทิศเหนือ

—เอาล่ะ

จะไปหาดู!

เพิ่งกลับมาค่ะ—

ไปเลย...!!

กรี๊ด! อย่าเพิ่งเข้าไปแบบนั้นสิคะ!

อย่าเพิ่งเข้าไปตอนที่มันเป็นแบบนั้นสิคะ~

เป๊ะเลย...

บันทึกคนเดียวของร้านยา 9

นี่คุณเหมียวเหมียวพูดเองนะว่าต้องสะอาดเพื่อเจ้าหญิงและคุณทามะ

ขอโทษค่ะ... จริงด้วยค่ะ

...เหมียวเหมียว คุณนี่ไม่เหม็นเหรอคะ...?

ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามาสิ

เป็นวันที่ดีจังเลยค่ะ...

กู่ฟู่...

เหรินฝากไว้ที่ห้องแพทย์

อย่างนั้นเหรอคะ?

อืม... ชื่อจื่อบอกว่าทางทิศเหนือมีกลิ่นเหม็น

แถวนั้นสินะ

พอเปลี่ยนเสร็จแล้ว มีการชิมยาสำหรับอาหารเย็นของคุณทามะ รีบมานะ

รับทราบค่ะ

ขออนุญาตนะคะ มาช้าหน่อยค่ะ

เนโกะเนโกะ ขอโทษที่ให้รีบนะคะ

ไม่เป็นไรค่ะ

หลังทานอาหารเย็นต้องออกไปข้างนอกด้วยค่ะ...

คุณก็มาด้วยกันนะ

ที่ข้อมือของคุณทามะมีเชือกสีดำ—

มันเป็นสิ่งที่สวมเพื่อแสดงความอาลัย เมื่อมีผู้สูงศักดิ์ท่านใดในวังเสียชีวิต

กล่าวคือ

มีใครบางคน เสียชีวิตแล้ว

ในวังชั้นในแห่งนี้—

—พระสนมชิซึคุ ที่เป็นพระสนมระดับกลางน่ะ...

โคมิ

ลูกสาวของขุนนางใหญ่ เป็นพระสนมชั้นกลางระดับสูงด้วยนะ

อาการไม่สบายมาตั้งแต่ 1 ปีที่แล้ว แล้วก็เก็บตัวอยู่ในห้องตลอดเลย

ได้ยินว่าเป็นอาหารเป็นพิษ เลยก็ปล่อยให้เป็นแบบนั้น... แย่จริงๆ

ในเมื่อไม่ได้รับอนุญาตจากองค์จักรพรรดิ ก็ควรจะกลับไปบ้านเกิดซะหน่อย

แปลกจัง

คุณทามะถึงกับพูดไม่ดีถึงพระสนมท่านอื่นเลยเหรอเนี่ย—

เอ่อ... มีเรื่องอะไรกับคุณชิซึคุเหรอคะ?

—ใช่แล้วล่ะ ถึงแม้จะบอกว่าไม่เกี่ยวกับคุณก็ไม่ถูกนัก...

พระสนมชิซึคุน่ะ มีข้อบกพร่องทางนิสัยอยู่บ้างค่ะ

เพราะว่าตัวเองไม่มีโอกาสได้เข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิ

เลยรู้สึกอิจฉาเหล่าพระสนมคนอื่นๆ

ถึงขั้นใส่ร้ายป้ายสี หรือแม้กระทั่งใช้ความรุนแรงกับคนที่มีตำแหน่งต่ำกว่า—

ในวังชั้นในก็ถือว่าเป็นคนที่ไม่ควรมองข้ามเลยล่ะค่ะ

ที่เจ้าหญิงตั้งท้องแล้วถูกวางยาพิษของคุณทามะน่ะ...

แม้คุณชิซึคุจะไม่ได้รังแกคุณเสด็จแม่โดยตรง แต่ด้วยนิสัยแบบนั้น ก็น่าจะมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ

แล้วก็ ดูเหมือนคุณจินชิจะไปสอบถามเรื่องนี้มาด้วยล่ะค่ะ...

ฉันจะวางยาพิษคุณทามะได้เหรอคะ?

เป็นไปไม่ได้... กับพระสนมผู้เป็นที่โปรดปรานขององค์จักรพรรดิอย่างคุณ จะทำเรื่องใหญ่โตแบบนั้นได้ยังไงคะ, —หรือว่า...

มีหลักฐานอะไรไหมคะ?

สุดท้ายก็ยังเป็นแค่ความสงสัยอยู่ดี...

แล้วถึงขนาดที่สาวใช้ของคุณชิซึคุก็ต้องรู้สึกอึดอัดใจในวัง

ข้างในก็ดูจะยุ่งเหยิงมากทีเดียวค่ะ

—พูดตามตรงนะ พอท่านเสียไปก็รู้สึกโล่งใจนิดหน่อยค่ะ

ถ้าเกิดมีอะไรกับคุณทามะอีก...

ถ้าคิดถึงคุณทามะเป็นอันดับแรก ก็คงจะเป็นความรู้สึกจริงสินะ...

...!

เป็นอาหารเป็นพิษแล้วก็ปล่อยไว้เฉยๆ—

อยากให้บอกหน่อยว่ามันเป็นเห็ดที่มีพิษแบบไหน

ทำไมคุณจินชิถึงสั่งให้สืบเรื่องนี้ล่ะ

ทำไมถึงไม่พูดเรื่องนี้ในหยกกุงที่คุณทามะอยู่ล่ะ

—นั่นเป็นเพราะว่า

เพราะว่ากำลังสงสัยคนในตำหนักหยกมรกตอยู่ค่ะ

ว่าเป็นฆาตกรที่วางยาพิษให้คุณชิซึคุจนเสียชีวิตน่ะค่ะ

การที่ตั้งครรภ์อีกครั้ง ทำให้คนในตำหนักหยกมรกตสงสัยว่าตัวเองถูกวางยาพิษโดยคุณชิซึคุ เลยคิดจะฆ่าเธอทิ้ง ถ้าเรื่องนี้ไปถึงหูคนในตำหนัก พวกเขาก็จะ...

น่าจะกระทบต่อความไว้วางใจในอนาคตค่ะ

ตอนแรกก็รู้สึกว่าเราเอาใจคุณทามะมากไปหน่อย แต่คุณจินชิก็ค่อนข้างใจเย็นนี่นา

ถึงอย่างนั้น คุณทามะก็มีตำแหน่งสูงกว่าคุณชิซึคุนะ ถ้าตั้งใจจะทำอะไร ก็คงมีวิธีที่จะให้ห่างไกลจากวังได้มากมายเลยล่ะค่ะ

คุณทามะและเหล่าสาวใช้ก็ไม่มีความรู้เรื่องพิษน่ะค่ะ

ถ้าจะให้พูดถึงคนที่วางยาพิษได้ก็คือ—

อา

ฉันเอง

อาจจะแสร้งทำเป็นขอให้หาเห็ดพิษ แล้วดูปฏิกิริยาของฉันอยู่มั้งคะ

ถ้าเป็นแบบนั้นนี่น่าชื่นชมเลยนะ

สาวใช้ของคุณชิซึคุ...สินะ

น่าจะแพ้อะไรบางอย่างมั้ง

เรื่องเล่าคนเดียวของร้านยา 9

หน้า...มองไม่เห็นเหรอคะ

หลังจากต่อสู้กับอาการป่วยมา 1 ปี ก็เป็นอาหารเป็นพิษ—

อย่างน้อยก็อยากจะฟังว่ามีอาการอะไรบ้าง ตอนที่ยังอยู่

กรี๊ดดดด!

ฮ่า...

ฮามะ...

33

วะ...

ฟุนิ...

ฮึก...!

ฮ่า...

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!

เรื่องเล่าคนเดียวของร้านยา 9

น่าเกลียดจัง...

น่าเกลียดกว่าฉันอีกนะ...

เป็นกรรมของตัวเองจริงๆ!

อาฮ่าฮ่า...

อ๊าฮ่าฮ่าฮ่า...!!

ใบหน้าของเธอนี่ มัน...

อยากให้ช่วยหาเห็ดให้หน่อยค่ะ

สุดท้ายก็ยังเป็นแค่ความสงสัยอยู่ดี...

สาวใช้ก็ต้องรู้สึกอึดอัดใจ...

เรื่องเล่าคนเดียวของร้านยา 9

—มองเห็นแล้วค่ะ

สิ่งที่คุณจินชิอยากให้หามาให้