ตอนที่ 57.1

อ๊า คุณเหม่าๆ รอก่อนนะ

...คุณหนูยังสืบอยู่อีกเหรอครับ?

เรื่องการผ่าตัดของขันที...

ค่ะ

ตอนที่ 57 คังกัง ขันทีในตำนาน

ก็เป็นขันทีแล้วนี่นา จะให้ทำอะไรตอนนี้...

มีอะไรเกิดขึ้นที่สถานพักร้อนรึเปล่าครับ?

...ไม่มีอะไรเลยครับ

แล้วจะเข้าตำหนักหลังด้วยวิธีการเป็นขันทีได้อย่างไรครับ?

ปัง

? ก็ก็...ได้รับการผ่าตัดน่ะสิ

ไม่ใช่แบบนั้น...

แล้วจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าเป็นขันที?

อ๊า...สมัยก่อนถ้ามีใบรับรองก็เข้าได้สบายเลย แต่ว่า

สมัยนี้มันก็มีการโกงเยอะแยะเลยนะ

ปลอมแปลงใบรับรอง หรือว่าใช้คนตัวแทน... ด้วยเหตุนี้ตอนนี้ก็ต้องพูดว่า...

การคลำ...

ต้องลองคลำดูถึงจะแน่ใจสิ

จับเลยเหรอครับ

มันใสแจ๋วเกินไปแล้วนะ...

สินบน เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีการติดสินบนหรือทุจริต จะให้ข้าราชการสามคนที่อยู่ต่างแผนก ช่วยคลำให้ดู ถ้าไม่มีก็จะได้เข้าไปนะ

อ๊ะ

นั่นเป็นแค่ครั้งแรกเท่านั้นเหรอครับ

หืม?

อย่างน้อยก็ทำทุกครั้งที่เข้าออกนะ

—ถ้าไม่ใช่ขันที จะเข้าตำหนักหลังได้ก็แต่จักรพรรดิกับ สายเลือดของพระองค์เท่านั้น

ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว พระอนุชา...

ถึงจะเป็นท่านเหริน แต่ก็อายุ 25 ปี ไม่ตรงวัย...

อืมมม

ถ้าพูดถึงขันทีนะ รู้เรื่องขันทีที่เพิ่งเข้ามาใหม่ไหม?

อ๊า เรื่องที่เสี่ยวหลานกับจื่อซุ่ยคุยกันน่ะเหรอ—

เคยได้ยินมาครับว่าเข้ามาประมาณ 30 คน...

ใช่! เรื่องนั้นแหละ!

เพราะว่ามีทั้งคนหนุ่มๆ ที่สวยๆ เยอะแยะ ทุกคนเลยตื่นเต้นกันไปหมดเลยครับ

ตอนนี้ก็ได้รับมอบหมายให้ทำงานเบื้องหลังเป็นส่วนใหญ่ แต่ถ้าเป็นคนที่เก่งๆ ออกมาแสดงฝีมือได้ล่ะก็ คงจะวุ่นวายกว่านี้อีกนะ

เปล่าหรอก คุณลุงเองก็ ตื่นเต้นเหมือนกันนะเวลาที่คุณจินชิมาถึง

ก็พอจะเข้าใจได้นะ

ก็มีสาวๆ หลายคนที่ชอบคนที่ดูเป็นกลางๆ สะอาดสะอ้าน มากกว่าคนที่ขนหนา หรือคนที่ดูน่าเกรงขามซะอีก

เมื่อวันก่อนตอนกำลังเตรียมห้องอาบน้ำ มีน้องใหม่โดนพระสนมชั้นผู้น้อยเข้ามารุมตอแยอยู่ครับ...

ห้าาา...

...เมื่อไหร่กันครับ จะไปคุยกับเจ้าเหมียว?

...เดี๋ยวก็แล้วกัน

โฮ่ๆ แล้วเดี๋ยวเนี่ย กี่เมื่อไหร่เหรอครับ?

เข้าใจว่ากำลังกังวลนะ แต่ท่าทางมันโจ่งแจ้งเกินไปจนน่าแปลกใจเลยล่ะ

ถ้าเป็นนางกำนัลคนอื่น แค่นั้นก็น่าจะพอแล้ว

ดวงตาของเจ้าเหมียวเหมือนกับดวงตาที่มองหอยทากที่เปลือกหลุดแล้วเลยนะ

...เสียงดังน่ารำคาญ

รู้แล้วน่า

เมือก

ถ้าไม่รีบตัดสินใจซะ จะกลายเป็นเรื่องยุ่งยากนะ

เขากำลังจะบอกว่า ให้ดึงมาอยู่ฝั่งนี้ซะ แต่ว่า—

ท่านแม่ทัพใหญ่กำลังจะออกมาเองนะ

โปรดชงยาพิษ แล้วควบคุมพิษนั้นด้วยครับ

—จ่าสิบเอก ฮั่นหลัวฮั่น

นอกเหนือจากนามสกุล "ฮั่น" แล้ว การมีนามสกุล "หลัว" ที่ได้รับมาตั้งแต่โบราณจากเชื้อพระวงศ์

มีเพียงตระกูลของเขาเท่านั้นที่ครอบครองอยู่

ชายผู้นี้ผู้ชิงตำแหน่งหัวหน้าตระกูลมาจากบิดาแท้ๆ และน้องชายต่างมารดาเมื่อสิบกว่าปีก่อนนั้น

แม้จะเป็นนายทหารชั้นสูงตำแหน่งจ่าสิบเอก แต่เขาก็ไม่ได้สังกัดฝ่ายใดเป็นพิเศษ แล้วยังสามารถปรับตัวได้

และที่สำคัญที่สุดคือ ไม่เคยถูกตีว่าเป็นตะปูที่โผล่พ้นดินด้วยซ้ำ

...ตรงกันข้ามนะ คนที่คิดจะตีเขาน่ะต่างหาก ถึงกับได้รับบาดเจ็บ ที่ไม่ใช่แค่แผลไฟไหม้

ในหัวของชายคนนั้นคิดอะไรกันอยู่กันนะ

"ไม่ควรแตะต้องโดยพลการ" นั่นคือสิ่งที่ท่านหลัวฮั่นพูด

แต่ว่า—

ถ้าคิดจะดึงร้านขายยาเข้ามา ก็ไม่สามารถที่จะแยกมันออกไปได้เลย

—อยากจะพูดความจริงให้ฟังนะ

ทำไมถึงมาอยู่ในตำแหน่งนี้

ทำไมถึงซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้ตลอดเลยล่ะ

อยากให้เขาได้รู้เรื่องนี้

แต่ว่าหลังจากนั้น เขาจะทำปฏิกิริยาแบบไหนนะ...

—ต่อไปเป็นเรื่องของตำหนักหลังแล้วสินะ...

เยอะจังเลยนะ

ครับ ได้ผ่านสายตามาแล้วนะ—

ครึ่งหนึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระสนมโหลวหลานน่ะ—

นางกำนัลเยอะเกินไป เสื้อผ้าก็ฟู่ฟ่า ไม่เข้ากับในวังฯ อะไรทำนองนั้นครับ

ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนเดิมเลยนะ

ค่ะ

ตอนแรกนึกว่ามันเป็นความริษยาที่นางกำนัลที่มีอยู่เก่าๆ มีต่อพระสนมโหลวหลานที่เข้ามาแทนที่พระสนมอ้าตัวไป...

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังมีส่วนนั้นอยู่บ้างก็ตาม—

ก็จริงนะว่าพระมหากษัตริย์ก็ทรงสับสนกับการแต่งกายของพระสนมโหลวหลานอยู่เหมือนกัน

แต่ถ้าคิดถึง "สถานะ" ของคุณโคชูชังที่เป็นลูกสาว ก็ถือว่าการมีนางกำนัลเยอะแยะและเครื่องแต่งกายที่หรูหราเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจเช่นกัน...

ดังนั้น จึงไม่สามารถจะเข้าไปวิจารณ์ได้ตามใจชอบ

ถ้าอย่างนั้น เรื่องนี้ก็ไม่ต้องสอบถามอะไรเหมือนเดิมนะ

อา

แล้วก็ มีเรื่องใหม่มาอีกครับ—

อืม

“มีนางกำนัลที่กำลังทำตาเป็นประกายให้กับขันทีที่เพิ่งเข้ามาใหม่”—

อ่า นั่นเป็นทาสเก่าที่—

ถ้าให้ว่าตามคาดก็น่าจะใช่น่ะสิ

ใช่ค่ะ

จำนวนขันทีลดลงเรื่อยๆ ดังนั้น พวกเขาจึงได้รับหน้าที่งานที่ต้องใช้พละกำลัง

เฮ้ๆ กำลังจะดูว่าเหมาะสมแล้วจะย้ายไปแผนกอื่นนะ...

พวกเขาเป็นทาสที่เคยถูกชนเผ่าต่างชาติจับตัวมานะ หากไม่คิดอย่างรอบคอบล่ะก็

อืมม...

ฟูววว...

ยุ่งน่าดูเลย

ยอมแพ้ซะเถอะ

...เตรียมยาดอกบัวทองให้หน่อย

พรุ่งนี้จะไปตำหนักหลัง

...พวกนั้นเหรอ

ใช่ครับ คนที่คาดเข็มขัดสีขาวน่ะครับ

ยังเด็ก แต่ดูผอมและดูหวาดระแวงเหมือนเคยตอนถูกจับมาเลยนะ

อยากจะลดจำนวนคนในตำหนักหลัง แต่ที่ให้ทาสที่ถูกตอนไปประจำการได้ ส่วนใหญ่ก็มีแต่ในตำหนักหลังเท่านั้น

ถึงจะเป็นวิธีที่พอใช้ได้ก็เถอะ—

...ท่านนี่แหละครับ

อา

ขันทีที่ลือกันน่ะหรือ

...แขนซ้ายนั่น

ดูเหมือนว่าจะโดนปฏิบัติอย่างหนักเลยครับ แขนด้านซ้ายเลยขยับไม่ค่อยไหว

แล้วก็มีรอยแผลทั่วตัว ไม่ยอมให้เห็นผิวหนังด้วยล่ะครับ

เป็นที่รักของใครหลายคนเลยนะ

ใช่แล้ว เขาบอกว่าเขาดูแลเอาใจใส่พวกนางกำนัลเก่งน่ะ

ท่านเหมือนกับใครคนหนึ่งเลยนะครับ

ขอประทานอภัยครับ

พวกน้องใหม่เป็นยังไงบ้าง?

คือ...นี่คือ ท่านจิ่นซือครับ

—อืมม...

ทุกคนคงยังไม่ชินสินะ แต่ไม่ช้าก็จะมีงานที่เหมาะสมมอบให้

โปรดรอสักครู่เถอะ

ครับ

ถ้าอย่างนั้น—