ตอน 42: Chapter 42

ที่วังหยก...

ตั้งแต่เจ้าหญิงเรย์เรย์เกิดมาได้ปีครึ่ง

ช่วงหลังมานี้ก็เริ่มวิ่งเล่นได้ด้วยตัวเองแล้วล่ะ

ถึงจะไม่ได้ชอบเด็กเท่าไหร่ก็เถอะนะ

แต่ถ้าเทียบกับการดูแลเด็กสาวจอมเอาแต่ใจที่ถูกขายมาในโรงโคม

เจ้าหญิงที่ซุกซนแบบนี้ก็น่ารักดีนะ

ใกล้จะคับแคบเกินไปสำหรับแค่ในวังแล้วล่ะนะ

สงสัยว่าน่าจะถึงเวลาพาออกไปเดินเล่นแล้วล่ะมั้ง

จริงอยู่ว่าวังหยกมันกว้าง มีลานกลางด้วย

ถ้าอยู่แต่ที่เดิมๆ สุดท้ายเจ้าหญิงก็น่าจะเบื่อไปเองแหละ

ถ้าเป็นคุณหนูที่น่ารักล่ะก็

คงจะเลี้ยงดูอย่างดีโดยไม่ปล่อยออกไปข้างนอกหรอกนะ

นี่

ดูเหมือนว่าคุณทามะฮะจะคิดว่าไม่เป็นอย่างนั้นนะ

เนโกะเนโกะคิดยังไงล่ะ?

เอ๊ะ? หนูเหรอคะ

เมื่อคิดถึงสุขภาพขององค์หญิงแล้ว

ความคิดที่อ่อนโยนแบบนั้น

ควรจะเพิ่มโอกาสให้ได้ออกไปข้างนอกมากกว่านี้ค่ะ

อาจจะเป็นเพราะว่าในเขตแห้งแล้งทางทิศตะวันตกที่ไม่มีธรรมเนียมการสวมรองเท้า

ทำให้เติบโตได้ช้ากว่าเหล่าพระชายาคนอื่น ๆ ก็ได้ค่ะ

งั้นเดี๋ยวจะลองปรึกษาดูนะคะ

คุณทามะฮะ: หนึ่งในพระชายาของฮ่องเต้ที่ประทับอยู่ในตำหนักหยก มีนิสัยที่ฉลาดหลักแหลมและมีสัญชาตญาณที่ดีต่อเรื่องที่น่าสนใจ

หลายวันต่อมา

หลังจากให้สาวใช้หัวหน้ากับสาวใช้ชายสองคนไปคุ้มกันแล้ว

เจ้าหญิงก็ได้รับอนุญาตให้ออกไปข้างนอกได้

ถึงจะดูเป็นการดูแลที่มากเกินไปสำหรับการเดินเล่นธรรมดาก็เถอะ

แต่เนื่องจากลูกของฮ่องเต้ทุกคนล้วนเสียชีวิตตั้งแต่ยังเยาว์วัย

ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้สินะ

พระชายาโอชาที่กำลังตั้งครรภ์อยู่ ก็เลยให้เฝ้าบ้านไว้ก่อนเพื่อความไม่ประมาท

ตอนเดินเล่นช่วยสอนให้เธอหน่อยได้ไหมคะ

เมียวเมียวมีความรู้เรื่องดอกไม้และสิ่งมีชีวิตดีนี่นา

พระชายาโอชาคะ นั่นไม่ดีเลยค่ะ จะสอนอะไรดีๆ ให้เธอได้นะคะ

อ้าว ก็คิดว่ามันมีประโยชน์ออกนะ

อนาคตเธอจะไปแต่งงานที่ไหนก็ไม่รู้ไม่ใช่เหรอคะ

อีกสิบปี ก็น่าจะมีโอกาสที่เจ้าหญิงจะแต่งงานออกไปได้

ถ้าได้ลงไปเป็นข้ารับใช้ก็ดีแล้วล่ะ

ถ้าไปต่างประเทศ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะได้รับการต้อนรับเสมอไปนะ

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ เลย

เมี้ยวเมี้ยว ตัวเอกของเรื่องนี้มาจากตระกูลฮายะ มีความกระหายใคร่รู้และความสนใจในการค้นคว้าเรื่องยาและพิษสูงกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัว

ความรู้เรื่องยาและพิษก็เป็นสิ่งที่มีติดตัวไว้ก็ไม่เสียหายอะไร

ก็ยังเป็นพระสนมที่กินไม่ได้อยู่ดี

เข้าใจแล้วค่ะ

หัวหน้าสาวใช้คนนี้ก็มีความเข้าใจอยู่ไม่น้อยเลยนะ

เรื่องย่อ

จากหนังสือที่เมี้ยวเมี้ยวแอบพยายามจะหามาอ่าน เรื่องราวต่างๆ ที่อยู่ในนั้น ได้นำเทคนิคการพิมพ์มาใช้ในการพิมพ์นวนิยาย แล้วถูกพระจักรพรรดิแจกให้กับพระสนมทุกคน ทำให้เรื่องราวในนวนิยายกลายเป็นที่นิยมในตำหนักหลัง และสิ่งนั้นก็กระตุ้นให้เหล่าสาวใช้ที่ไม่สามารถอ่านตัวอักษรได้ เมี้ยวเมี้ยวจึงได้สอนตัวอักษรให้กับเสี่ยวหลานค่ะ

ตอนที่ 42 แมว (ภาคแรก)

รวมเล่มล่าสุดเล่มที่ 8 ออกวางจำหน่ายวันที่ 25 พฤษภาคม (วันอังคาร)!!

ความอยากรู้อยากเห็น

ไปตามที่ใจเรียกร้อง...

ฮายะ♡ความคิดถึงตัวเอง

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (จาก นิตยสาร ชูฟุโนะ โทโมะ อินโฟส)

ภาพ: เนโกะ คุราเกะ

การจัดองค์ประกอบ: ชิโอะ อิจิกิ

ต้นแบบตัวละคร: ชิโน โทโกะ

© ฮินาตะ นัตสึ / ชูฟุโนะ โทโมะ อินโฟ

❖รวมเล่ม 1-7 วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการแล้ว!!

ตรงนั้นสิ

อ๊ะ

เจ้าหญิงน้อยที่เดินเคียงคู่กับขันทีและสาวใช้ ก็ดึงดูดสายตาผู้คนโดยธรรมชาติ

ปฏิกิริยาของผู้ที่ได้เห็นก็แตกต่างกันไป

บางคนก็ยิ้มมุมปาก

บางคนก็รู้ตัวว่าเป็นเจ้าหญิงแล้วจึงถอยหลังไปหนึ่งก้าว

บางคนก็มองด้วยสีหน้ายากจะคาดเดา

แต่ละคนมีความคิดเกี่ยวกับเจ้าหญิงที่แตกต่างกันออกไป

ไม่ช้าก็เร็ว เจ้าหญิงก็น่าจะเข้าใจความหมายของสายตาเหล่านั้นได้เหมือนกัน

แต่ว่า พอเห็นคนข้างนอกเยอะๆ ครั้งแรก

ก็คิดว่าเธอคงจะกลัวแล้วร้องไห้แน่ๆ

แต่กลับแสดงความสนใจในทุกสิ่งทุกอย่างเลย

ดูเหมือนว่าจะเป็นความกังวลที่ไร้เหตุผลไปเลย

ไม่เกรงกลัวเลย เดินเข้าไปใกล้ๆ

ความกล้าหาญนี่สมกับเป็นพระชายาโอชาเลยนะ

นั่นมันใบยอนี่นา

อู้ววว

ตัวเธอเองก็คงคิดว่าตัวเองรู้แล้วล่ะมั้ง

?

...เสียงเมื่อกี้ไม่ใช่เสียงของเจ้าหญิงใช่ไหมนะ

กุ้งยักษ์จัง

ความคิดถึงตัวเองของร้านขายผัก

เอ๊ะ

เหมียวววว

!

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (จาก ฮีโร่บุงโค/ชูฟุโนะ โทโมะ อินโฟส) ภาพ: เนโกะ คุราเกะ การจัดองค์ประกอบ: ชิโอะ อิจิกิ ต้นแบบตัวละคร: ชิโน โทโกะ

องค์หญิงคะ?

การวิเคราะห์ของเนโกะเนโกะที่ช่วยกอบกู้วิกฤตของคุณจินชิ เมื่อเปิดเผยแล้วทั้งหมดของเหตุการณ์และเรื่องราวดำเนินไปอย่างไม่คาดคิด...!?

วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการแล้ว

องค์หญิงคะ รอสักครู่นะคะ!

มิยาอุ!

องค์หญิง! ไปไม่ได้นะ!

มิยะ!

จะไปดูให้ค่ะ

เนโกะเนโกะ!

เหมียว เหมียว!

...ลูกแมวเหรอ?

กูจิ อัพ!

ช่างแต่งหน้าของราชินี

แปลกจัง

ในตำหนักหลังไม่น่าจะมีพระชายาเลี้ยงสุนัขกับแมวเลยนะ

เหมียวววว!!

ต้นฉบับ: จิน คะเดระ มังงะ: อายามิเนะ เคอุ ต้นแบบตัวละคร: คิคะ อิชิโกะ

จับมันไว้สิ

วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการแล้ว

ช่างแต่งหน้าที่ขึ้นมาจากย่านดอกไม้สู่ย่านหน้ากาก ภารกิจของไดคือการทำให้เจ้านายกลายเป็นราชินี! เปิดฉากขึ้นแล้วในเรื่องราวโรแมนติกอันยิ่งใหญ่!

ช่วยไม่ได้

ใจ

อันนี้มีไหมคะ?

ความคิดถึงตัวเองของร้านขายยา

...เอ๊ะ

ดูเหมือนว่ากำลังจะจับได้นะ

ไม่เหมือนเหรอ?

ห๊ะ

เปล่าค่ะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ

เจ้าตัวนี้คงจะหิวแล้วล่ะ

ถ้างั้น

ที่เหลือฝากไว้นะ

ใส่ชุดแบบเดียวกับโครันเลยนะ

เป็นนางกำนัลที่ไม่เคยเห็นที่บริเวณซักผ้าเลยล่ะ

เนโกะเนโกะ นั่นน่ะ

เหมียวววว!!

โอ้โห

เป็นลูกแมวน่ะค่ะ

ถึงจะอ่อนแรงอยู่บ้าง

...แล้วก็สกปรกด้วย

น่าจะเลี่ยงที่จะให้องค์หญิงสัมผัสจะดีกว่านะคะ

เหมียว

เมี้ยว

ใช่เลยค่ะ

อ๊ะ

ความคิดถึงตัวเองของร้านขายยา

จึ้ก

อูอา

อ๊าาาาาาาาา

เอาเป็นว่าช่วยเก็บไว้ก่อนไหมคะ

โอ้

จะไปแจ้งเรื่องให้ข้างบนทราบให้นะคะ

ด้วยเหตุนี้

เจ้าลูกแมวเลยได้ถูกพาไปที่ห้องแพทย์ก่อน

ถ้าไม่ใช่ของที่พระชายาเอามาเอง แล้วมันมาจากที่ไหนกันล่ะเนี่ย

จะดำเนินต่อไปในฉบับหน้า 2021(05) 24/4 ค่ะ