ตอน 57: Chapter 57

มุเน โคโม เซ็นเทย์ ไปยังปีกที่องค์จักรพรรดิองค์ก่อนประทับ... อีกครั้งหนึ่ง

เรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ของร้านขายยา

ตอนที่ผลลัพธ์ไม่เป็นไปตามที่คาดไว้ มันรู้สึกไม่สบายใจ เลยไม่อยากจะพูดให้มันดูเกินจริงน่ะนะ

เรื่องย่อ

หลังการสวรรคตขององค์จักรพรรดิ องค์จักรพรรดิไม่ได้เน่าเปื่อยไปนาน ทำให้พระราชินีผู้เป็นพระมารดาทรงกังวลว่าได้สาปองค์จักรพรรดิไป จึงได้มอบหมายให้เหมียวเหมียวไปสืบหาความจริง เมื่อได้รับคำขอร้องนั้น พระนางได้ให้สาวใช้ของพระองค์พาไปที่ห้องในปีกที่องค์จักรพรรดิเคยประทับในยามชรา และขณะที่เธอกำลังแอบมองอยู่นั้น เธอก็สังเกตเห็นว่า

ไดโกะ จูนะ วะ เซ็นเท็น ไกโกะะ โนะ จูนะ เซ็นเท็น ไกโกะะ โนะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ็นเท็น ไกโกะะ เซ

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ วาด: เนโกะ คุราเกะ จัดเรื่อง: ชิโอะ คิ

ต้นแบบตัวละคร: ชิโนโตะ

สิ่งที่ติดอยู่ในอกของสมเด็จพระพันปีหลวงน่ะ...

©ฮินาตะ นัตสึ／ชูบุโนะ โทโมะ อินโฟส

ขอบคุณสำหรับการตีพิมพ์ครั้งใหญ่ครับ! รวมเล่ม 1 ถึง 10 วางจำหน่ายแล้วอย่างล้นหลาม!!

แค่เดินไปนิดเดียว ฝุ่นก็ฟุ้งกระจายแล้ว

แต่กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์นี้ก็ไม่ได้เป็นแค่สัญญาณเท่านั้น

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ เลย

พู่กันที่ปลายเรียงเป็นระเบียบเรียบร้อย

ก็ยังเป็นแบบนี้อยู่ดี

องค์จักรพรรดิองค์ก่อนมีงานอดิเรกวาดรูปด้วยหรือครับ?

...เคยวาดให้ดูสักครั้งครับ

ท่านบอกว่าถ้าทุกคนรู้ก็จะถูกเก็บไปเป็นความลับเฉพาะที่นี่เท่านั้น

ฮ่าๆ

ปลายนิ้วของมิชิกำลังขยับเล็กๆ น้อยๆ

เรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ของร้านขายยา

เพิ่งสังเกตเห็น เป็นนิสัยของมิชิกนะ

ทำเป็นสงบนิ่ง แต่คงจะกำลังตื่นตระหนกอยู่ล่ะมั้ง

เหมียวเหมียว ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีเป็นเภสัชกร มีความกระหายใคร่รู้และสนใจในพิษและยามากกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัว

เกี่ยวกับองค์จักรพรรดิองค์ก่อน ก็ไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรเลย

และก็ไม่ได้คิดอยากจะรู้ลึกซึ้งอะไรเป็นพิเศษด้วย

แต่ถ้าจะเปิดโปงตัวตนของคำสาป ก็จำเป็นต้องมีข้อมูล

ตรงนี้เขาเคยวาดรูปด้วยเหรอครับ?

อันนั้นก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะ

แต่ว่า ตั้งแต่เข้ามาในห้องนี้ ก็มีคนคนเดิมติดตามมาตลอด

ถ้าเป็นคนนั้น อาจจะรู้ก็ได้นะ

หวังจื่อ... ขันทีรูปงามที่ดูแลฝ่ายใน มีความงามราวกับนางฟ้า สามารถดึงดูดทั้งชายและหญิงได้

เกาซุ่น: ขันทีที่รับใช้มิชิก มีรูปร่างที่ดูแข็งแรง แต่มีนิสัยที่ช่างสังเกตและเอาใจใส่ ช่วยเหลือมิชิกอยู่เสมอ

คุณคนนั้นเรียกได้เลยไหมครับ?

33 4 37 4

เรียกเลยครับ

น่าจะยังทำงานอยู่ใช่ไหมครับ

ขอลองแตะพู่กันนี้ได้ไหมครับ?

เชิญเลยครับ

ปลายพู่กันแข็งกว่าที่คิดไว้แฮะ

ซึน

สำหรับคราบที่เหมือนน้ำเชื่อมเคี่ยวที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นน่ะ

แล้วก็มีกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ด้วย

มีร่องรอยเหมือนกับว่าพยายามเช็ดอย่างหนักเลยนะ

แล้วคราบพวกนี้ก็ไปอยู่ที่

ผนังนี่เอง

!?

มันมีความยืดหยุ่นเหมือนกับว่าปูด้วยกระดาษหนาๆ เลยนะ

พื้นผิวถูกทาด้วยสีหรืออะไรบางอย่างเพื่อทำให้มันแข็งแรงขึ้น

ที่ห้องนี้ดูเรียบง่ายก็เพราะว่า

วอลเปเปอร์สีพื้นที่ไม่มีการตกแต่งอะไร

มันเริ่มจะเหลืองตามกาลเวลาแล้วล่ะมั้ง

ช้าจัง สำหรับคำสาป ก็น่าจะพอเดาได้ แต่ว่า

อีกเรื่องที่ไม่สำคัญอะไรก็คงจะรู้แล้วล่ะ

พามาแล้วครับ

คุณ...

แก่พอสมควรเลยนะ

จริงเหรอครับว่าคนแก่ขนาดนี้

ได้รับมอบหมายให้ดูแลห้องของท่านผู้มีเกียรติเมื่อไม่กี่ปีก่อน

มีเรื่องอยากจะถามหน่อยครับ

คนผู้นี้เคยเป็นทาสของราชสำนักมาก่อนครับ

พูดไม่ได้ด้วยครับ

รับทราบครับ

ทาสของราชสำนักก็คือทาสของประเทศนั่นเองครับ

เป็นอย่างนี้นี่เอง

การจะได้รับการปล่อยตัวจากสถานะทาสนั้น ขึ้นอยู่กับผลงานการทำงาน

มันก็คล้ายๆ กับช่วงฝึกงานของนางรำสาวๆ น่ะครับ

แต่ก็มีหลายคนที่ถูกปฏิบัติอย่างเลวร้ายด้วยนะ

ถ้าเป็นท่านผู้สูงศักดิ์ที่ต้องอยู่ภายใต้การจับตามองของคนรอบข้างอย่างคุณท่าน

การจะเลือกคนที่พูดไม่ได้มาเป็นคนรับใช้ก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อยๆ เลยล่ะครับ

การเป็นคนรับใช้ก็น่าจะทำได้อยู่แล้วล่ะนะ

ตอนที่ทำความสะอาดห้องนี้ ไม่มีรูปภาพอะไรเลยเหรอครับ?

ไม่แสดงปฏิกิริยาอะไรเลย

คงจะมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ

คิดว่าไม่สนใจฟังเรื่องของเด็กสาวคนนี้เหรอ

ไม่สิ ไม่ใช่แบบนั้น

กำลังซ่อนอะไรบางอย่างอยู่

แวบ...

มีอะไรอยู่บนผนังไหมครับ?

ซาวะ

!!

ขออนุญาตลอกวอลเปเปอร์นี่ได้ไหมครับ?

ถึงแม้ว่าสายตาจะมองมาเหมือนจะบอกว่า 'หยุดนะ' ก็เถอะ

แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปได้แบบนั้นนะ

ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?

ยังไงซะเดี๋ยวก็ถูกทำลายอยู่ดี

ถ้าอย่างนั้นถ้ามันบอกอะไรได้บ้างล่ะ

คา-ริ...

ปุ...ริ...

เบริเบริ

เบ็

สมเหตุสมผลเลยสินะถึงมีแรงยืดหยุ่นแบบนี้

นี่มันอะไรกันเนี่ย

ไม่สนใจในความเป็นมนุษย์ขององค์จักรพรรดิองค์ก่อนเลย

เพียงเพราะได้ขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดของประเทศ

ไม่ใช่เรื่องของอุปกรณ์วาดหรือเทคนิคหรอก

ถึงได้จากไปโดยที่ไม่ได้ใช้ศักยภาพที่แท้จริงของตัวเองสินะ

มันมีบางอย่างที่ต้องการจะสื่อสาร ต้องการจะบอกเล่าอยู่

ภาพวาดนี้มันมีพลังที่ทำให้รู้สึกแบบนั้นได้เลย

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

เหมือนกับภาพที่เห็นเมื่อคืนเลย

เพราะว่ามันถูกคลุมด้วยวอลเปเปอร์จากด้านบน เลยเสื่อมสภาพไปหน่อย

ภาพนี้เดิมทีก็คงจะเป็นสีเหลืองสดใส

สีที่ใช้ทำนี่คือ...

นั่นแหละคือตัวตนของก้อนหินที่อยู่ในหีบของตระกูลหวัง

เป็นการนำผงที่เป็นต้นกำเนิดของสีมาผสมกับของเหลวครับ

สีนี้ที่เรียกกันว่าสีเหลืองเพลิง

ก็คือทำจากการบดหินที่เรียกว่าหวง (雄黄) ตามชื่อเลยครับ

สีเหลืองเพลิงนั้นมีพิษเหมือนกับสารหนู

สารหนูนั้นมีคุณสมบัติในการป้องกันไม่ให้สิ่งต่างๆ เน่าเปื่อยครับ

ตอนแรกคิดว่ามันเป็นหวงที่ถูกใช้กับวอลเปเปอร์อะไรสักอย่าง

แต่พอคิดว่าคุณหวังตัวน้อยเก็บหวงได้ในวัง

แล้วองค์จักรพรรดิองค์ก่อนก็อาจจะรับมันไว้ในร่างกายโดยไม่รู้ตัว

เพราะว่ารูปทรงของพู่กันที่ตกอยู่ในห้องมันเปลี่ยนไป

เลยมีความเป็นไปได้อื่นโผล่ขึ้นมา

สารหนูนั้นค่อยๆ เป็นไปอย่างช้าๆ ในช่วงเวลาที่ยาวนาน

มันถูกรับเข้าไปในร่างกายขององค์จักรพรรดิองค์ก่อนในห้องนี้

แล้วก็กระจายไปทั่วร่างตอนที่ท่านสิ้นพระชนม์ล่ะนะ

หมอหลวงเองก็คงจะรู้ความเป็นไปได้นั้นอยู่แล้วล่ะนะ

แต่ว่าก็ไม่รู้ว่าเขาได้รับมันมาจากที่ไหน แถมยัง

ก็ไม่สามารถจำกัดการกระทำขององค์จักรพรรดิได้เลย

ทำได้แค่ตรวจสอบว่ามันปนอยู่ในอาหารหรือไม่เท่านั้นเอง

ถึงแม้จะคิดว่าการที่ผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดมาวาดรูปมันไร้สาระก็ตาม

อย่างน้อยคนรอบข้างก็น่าจะมองแบบนั้น

เพราะฉะนั้น แม้แต่องค์จักรพรรดิที่ถูกเรียกว่า 'จักรพรรดิผู้มัวเมา' นั้น

และแอบวาดรูปอยู่

ก็ยังมอบหมายให้เหล่าข้ารับใช้ที่ทำอะไรไม่ถูกได้จัดการดูแลห้อง

ยังมีแรงยืดหยุ่นอยู่

ใต้ภาพนี้ก็ยังมีภาพอีกหลายชิ้นเลยนะ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

สิ่งที่แปลก...แปลกก็คือ

เขาได้อุปกรณ์วาดรูปมาได้อย่างไรนะ

คราบคล้ายลูกอมที่ตกอยู่บนพื้นนี่ น่าจะเป็น

กาวที่ทำจากการเคี่ยวน้ำจากหนังสัตว์อะไรบางอย่างล่ะมั้ง

กาวนี่มีหน้าที่เป็นเหมือนกาวประสานระหว่างกระดาษกับสี

ถึงจะว่าพู่กันมีแค่ขนสัตว์ก็พอใช้ได้อยู่หรอกนะ

แต่กระดาษขนาดใหญ่พอที่จะทำจากกาวหรือวอลเปเปอร์ได้

แล้วก็หินที่เป็นส่วนผสมของสีต่างๆ น่ะ

มันไม่ได้หาได้ง่ายๆ นะ

นั่นหมายความว่า

วัตถุดิบที่ขาดไม่ได้สำหรับการวาดภาพนี้

ต้องมีใครบางคนเตรียมไว้เป็นพิเศษแน่ๆ เลย

องค์จักรพรรดิองค์ก่อนเป็นคนที่ไม่ค่อยจะมองผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่เลย

และในขณะเดียวกัน

ก็คงจะรู้สึกถึงการมีอยู่ของเงาขนาดมหึมาที่ไม่อาจหลีกสายตาได้

ผู้หญิงในภาพนี้รู้ดีว่า

ลูกของตัวเองนั้นไม่ใช่ภาชนะที่น่าเล่นด้วยขององค์จักรพรรดิ

ถึงแม้จะถูกเรียกว่าจักรพรรดินี แต่เธอก็รวบรวมอำนาจไว้ที่ตัวเอง

และสิ่งที่จักรพรรดินีผู้นั้นมอบให้ในท้ายที่สุดก็คือ

สถานที่แห่งนี้กับอุปกรณ์วาดรูปนี่แหละ

เพื่อจะปกป้องเจ้า (吾子) ที่บังเอิญได้ตำแหน่งจักรพรรดิ

ช่างเป็นเรื่องที่น่าขันอะไรเช่นนี้กันนะ

อย่างสุดกำลัง

คุณชายชราคนนี้อาจจะได้รับอุปกรณ์วาดรูปมาจากจักรพรรดินี

แล้วนำไปมอบให้กับองค์จักรพรรดิองค์ก่อนก็ได้นะ

แถมทั้งคุณชายชราและจักรพรรดินีเองก็คงไม่รู้ว่ามันมีพิษอยู่ด้วย

เหมือนกับกำลังเอ่ยถามใครบางคนที่อยู่ไกลออกไปในท้องฟ้าเลยล่ะ

ช่างเป็นคนอ่อนไหวเสียจริงนะ

ที่ฉันจะพูดได้ก็แค่เท่านี้แหละค่ะ

หลังจากไขปริศนาของเหมียวเหมียวจิ๋วแล้ว

จะมาต่อในฉบับหน้า เดือนธันวาคม 2022 วันที่ 25/11 นะคะ