ตอน 59: Chapter 59

ตอนที่ 59 เรื่องเล่าสยองขวัญ (ภาคแรก)

ณ คืนหนึ่งแล้วนั้น...

บันทึกส่วนตัวของฮายะ

ต้นฉบับ: ฮีโร่บุงโกะ นัตสึ

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (ฮีโร่บุงโกะ/ชูฟุโนะ โทโมะ อินฟอส)

ภาพวาด: เนโกะ คุราเกะ

โครงเรื่อง: นาโอะ คาซึคิ

นิตยสารคอมิกส์ฉบับล่าสุดจะออกครั้งที่ 1 ในเดือนถัดไป! เล่มล่าสุดวางจำหน่ายวันที่ 25 กุมภาพันธ์ (เสาร์)!!

ต้นฉบับตัวละคร: ชิโนะ โทโกะ

©ฮินาตะ นัตสึ / ชูฟุโนะ โทโมะ อินฟอส

เรื่องย่อ

หลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อนเสด็จสวรรคต แมวเหมียวสังเกตเห็นว่าเหตุผลที่ร่างของพระองค์ไม่เน่าเปื่อยไปนานก็เป็นเพราะอุปกรณ์วาดภาพที่พระองค์ใช้ขณะซ่อนตัววาดภาพอยู่ในห้องในช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพ เมื่อได้ฟังเรื่องนี้ พระราชินีผู้เป็นพระมารดาทรงรู้สึกโล่งใจที่ตนเองไม่ได้เป็นผู้สาปแช่ง และทรงหวนรำลึกถึงจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์อันแสนหวานกับสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อน พร้อมกับความทรงจำอันเจ็บปวด

เหมียวเหมียว! เมาเมา

เขาบอกว่าห้องของฉันอยู่ตรงนี้

กลับไปที่ห้องของเธอซะ

ฉันเอาของทั้งหมดออกมาไว้ในห้องแล้วด้วย

ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ จะขอใช้เลยนะคะ!

มันจะให้ได้ยังไงล่ะคะ!

อีกแล้วที่เอาคำล้อเล่นไปทำเป็นเรื่องจริง

นี่ไง จะเอาหน้าไว้กับพวกน้องใหม่ได้ยังไงกัน

บันทึกส่วนตัวของร้านยา

เนโกะเนโกะ: ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีเคยเป็นเภสัชกร มีความกระหายใคร่รู้และสนใจในเรื่องยาและพิษสูงเป็นพิเศษ

นางข้าใหม่มาถึงแล้ว

สามคนที่เพิ่งมาถึงพระราชวังหยก

ถึงจะยังไม่ค่อยแน่ใจว่าชื่อกับหน้าตาตรงกันรึเปล่า...

ดูเหมือนจะเคยเห็นหน้ากับซากุระฮานะและคนอื่นๆ มาก่อน

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

ฟุฟุ

มะ

ซึ~

ฮ่า

กระท่อมจะทำตามใจชอบได้เลยนะ

แต่เวลาจะนอนก็ใช้ห้องเดิมนะ

เป็นเจ้านายที่ดีจังเลยนะ

งั้นฉันจะไปที่กระท่อม

มู่~

ถึงแม้ว่าจะมีนางข้าเพิ่มขึ้นจนมีเวลาว่างและได้รับอนุญาตจากเจ้านายแล้วก็ตาม

แต่ก็ไม่ควรจะเก็บตัวอยู่แต่ในห้องตลอดเวลาก็เป็นธรรมดา

ซากุระฮานะอาจจะดูเรื่องมากไปหน่อย แต่นั่นเป็นเพราะเธอคิดถึงเราต่างหาก

คงอยากให้ฉันคุ้นชินกับนางข้าคนใหม่เร็วๆ

เป็นความเอาใจใส่ตามสไตล์ของเธอที่ให้ความสำคัญกับกลุ่มของทุกคน

ขอโทษด้วยนะคะที่ทำตัวตามใจตัวเองมาตลอด

ทามะฮานะฮองเฮา: หนึ่งในพระชายาที่ประทับอยู่ในพระราชวังหยก มีนิสัยฉลาดและมีสัญชาตญาณในการดมกลิ่นเรื่องสนุกๆ ได้ดี

...ก็ไม่ได้

ไม่เป็นไรหรอกนะ

!?

เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน

วันนี้ขอให้มาอยู่เป็นเพื่อนหน่อยนะ

พอดีเลยล่ะ!

เย็นนี้มีแค่ฉันกับเนโกะเท่านั้นแหละนะ!

บันทึกส่วนตัวของฮายะ

...โดนเล่นงานเข้าแล้ว

ก็...

บางทีก็ต้องเข้าร่วมอะไรแบบนี้บ้างสิ

อะไรแบบนั้นนี่มันคืออะไรกันแน่นะ

ใช่แล้ว เนโกะเหมียว เอาอันนี้มาคลุมสิ

ไม่ร้อนเหรอคะ?

ไม่เป็นไรค่ะๆ จะได้เย็นลงด้วย

...จะเย็นลงเหรอคะ?

ยินดีต้อนรับค่ะ

ผู้เข้าร่วมมี 2 คนนะคะ

ค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

สวยจัง แต่เป็นนางข้าที่อายุมากกว่าที่คิดเลยนะเนี่ย

งั้นปิดโคมแล้วเข้าไปข้างในเลย

แสงไฟสำรองก็อยู่ตรงนี้เองนะ

เอี๊ยด

ถึงจะทำความสะอาดแล้ว แต่มันก็เก่าตามอายุของตึกทางทิศเหนือจริงๆ

ที่นี่เคยเป็นสถานที่ที่ใช้ในสมัยของจักรพรรดิองค์ก่อนมานะ

เพราะว่านางข้ามันน้อยลงไปเยอะเมื่อเทียบกับสมัยก่อน

ที่นี่ก็ไม่ได้ใช้งานแล้วเหมือนกัน

แบบนี้ก็เหมาะเลยนะเนี่ย

เอาล่ะ

เรามาเริ่มกันเลยไหมคะ

รู้สึกเหมือนเป็นภาพที่ขนลุกชะมัด

นั่งตรงที่ว่างไปสิ

ทุกคนพร้อมแล้วใช่ไหมคะ?

ค่ำคืนนี้

เรามาสนุกกับเรื่องราวสุดน่ากลัวกันเถอะค่ะ

...เรื่องของจูซานะรึ?

แต่ที่นี่กลับ...

...และเมื่อมองลงไปในบ่อน้ำ

ใบหน้าของนางข้าที่ควรจะตายไปแล้วก็ปรากฏขึ้น

ฮิ๊!

อึก!

ฮ่า...

ถึงจะขี้กลัว แต่ก็ชอบสินะ

น่าจะกลัวการมาคนเดียว

โป๊ะ!

ปลึ๋ง

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นงานที่เล่าเรื่องผี

แล้วเมื่อเล่าจบก็จะเป่าดับไฟ แล้วโยนลงในเตาไฟ

ท่ามกลางการจัดงานแบบนี้

ถึงอย่างนั้น เรื่องเล่าก็เป็นแค่ข่าวลือในวังหลัง

ก็ไม่ถึงขั้นทำให้ใจหายเลยสักนิด

ถึงจะคิดว่าการนั่งพูดคุยแบบนี้ก็ไม่ได้ดีอะไรนัก

แต่ท้ายที่สุดแล้ว ในวังหลังก็มีสิ่งบันเทิงน้อยนี่นา

เพราะฉะนั้นคุณโคคุริอาจจะอนุญาตให้จัดก็ได้ล่ะมั้ง

สวัสดีค่ะ~

โคซุย

กินเกโซไหมคะ?

รับค่ะ

ในกรณีของโคซุย ดูเหมือนว่าเธอจะออกมาโดยไม่ขออนุญาตเสียแล้ว

คนต่อไปจะเป็นคนที่ 7 สินะ

เอ่อ...

เรื่องนี้เป็นเรื่องจากบ้านเกิดของฉันน่ะค่ะ...

เพราะว่ามีวิญญาณเร่ร่อนอาศัยอยู่ กินวิญญาณเข้าไป

ก็เลยมีป่าแห่งหนึ่งที่ห้ามเข้าไป

ปีนั้นเป็นปีที่พืชผลไม่ดี มีบ้านหลังหนึ่งที่ผู้หาเลี้ยงเสียชีวิต

คนรอบข้างก็ไม่มีกำลังพอจะช่วยเหลือเด็กกับแม่ที่เหลืออยู่

ดังนั้นเด็กน้อยเลยน่าจะหิวโหยมาตลอดเลยล่ะ

ในที่สุดเด็กที่หิวโหยก็

เข้าไปในป่าต้องห้ามเพื่อตามหาอาหาร

ในป่ามีอาหารเยอะแยะเลยนะ

เด็กที่อุ้มผลไม้มาบอกแม่ว่า

ห้ามพูดเรื่องนี้ข้างนอกนะ

แม่ก็เลยกำชับไว้ แต่ว่า

ท้ายที่สุดก็ถูกผู้ใหญ่บ้านรู้เข้าและถูกเรียกตัวไป

ถ้าผู้ใหญ่บ้านสังเกตเห็นก็จะถูกเนรเทศออกจากหมู่บ้าน

ดังนั้นไม่ว่าจะมีอาหารอยู่มากแค่ไหนก็ตาม

แม่กับลูกก็ต้องจำใจยอมแพ้ที่จะเข้าไปในป่าต้องห้าม

แต่หลังจากนั้นก็เกิดเรื่องแปลกขึ้นค่ะ

ชาวบ้านคนหนึ่งที่บ้านของแม่กับลูก

เห็นแสงประหลาดค่อยๆ ลอยเข้าไป

ในวันถัดมา แม่กับลูกก็ล้มลง

ชาวบ้านที่กลัวคำสาปก็ไม่มีใครช่วยแม่กับลูกเลยค่ะ

และเมื่อชาวบ้านค่อยๆ เข้าไปใกล้ทั้งสองคน

ลูกก็เสียชีวิตไปแล้ว

แม่พยายามจะบอกชาวบ้านก่อนที่ตัวเองจะหมดลมหายใจ

...นี่จ้ะ แม่จะบอกเรื่องดีๆ ให้ฟังนะ

แต่ก็สิ้นลมหายใจไปโดยที่ยังไม่ได้เล่าต่อ

สีหน้าตอนตายของมารดานั่นน่ะ

ถึงตอนนี้ก็ยังมีคนที่ทำลายข้อห้ามนั้นอยู่

วิญญาณคนก็จะเข้าไปในบ้าน

แล้วก็จะดูดวิญญาณของคนในบ้านออกไป

หัวเราะอย่างน่าขนลุกเลย

อ๋อ เข้าใจแล้ว ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลยนะ

เรื่องเล่าลือๆ นี่มันก็มีส่วนจริงอยู่บ้าง

หืม?

ทำไมถึงมีสีหน้าสดใสแปลกๆ แบบนี้ล่ะ เกิดอะไรขึ้นคะ?

...ถึงอย่างนั้นก็รู้สึกเฉื่อยๆ จัง

เดี๋ยวค่อยบอกนะ

เพราะว่าห้องมันแคบ แล้วก็มีนางข้ากำลังจุดธูปอยู่ด้วย

คงจะเมานิดหน่อยล่ะมั้ง

โอ๊ะ!

ตาฉันแล้ว

ตอนต่อไปจะออกฉบับเดือนกุมภาพันธ์ 2023 (1/25) นะคะ

ส่วนเรื่องของโคซุยน่ะ