พอมาคิดตอนนี้ดูก็เรียกได้ว่าเป็นความเยาว์วัยที่โง่เขลาไปหน่อย
สำหรับฉันแล้ว ตั้งแต่ชั้นมัธยมต้นปี 2 ถึงชั้นมัธยมต้นปี 3
ตอนที่ 23 คู่รักเก่าพิงกัน①
เคยมีสิ่งที่เรียกว่าแฟนอยู่เหมือนกันนะ
จุดเริ่มต้นคือหนังสือ
ถึงอย่างนั้นนะ
ความจริงแล้ว รสนิยมของเรามันค่อนข้างจะแตกต่างกันอยู่หน่อยๆ
เรื่องหนังสืออะไรก็ได้เหรอคะ...?
อะไรก็ตามที่ไม่ใช่ตัวเองเนี่ย คิดว่ามันห่วยแตกเป็นส่วนใหญ่เลย
ก็เพราะว่านอกจากเรื่องรสนิยมแล้ว ยังมีจุดที่รู้สึกร่วมกันอยู่บ้าง ถึงแม้ว่าจะกัดกินใจอยู่บ้างก็ตาม
สำหรับฉันที่เป็นสิ่งมีชีวิตวัยกลางคนในตอนนั้น
มันเป็นอะไรที่
ล้าสมัยไปหน่อย
สิ่งที่คล้ายกันของฉันกับผู้ชายคนนั้น นอกเหนือจากรสนิยม
อิริโตะ
คือสิ่งที่ทำให้เราทั้งสองมาตกอยู่ในสถานการณ์ตลกๆ ในตอนนี้เลยนะ
—การที่พ่อแม่มีเพียงคนเดียว
ไม่เคยถามเหตุผลอย่างละเอียดเลยนะ แต่ว่า...
ตอนนี้เข้าใจแล้วล่ะ...
มันไม่มีเหตุผลที่ยิ่งใหญ่อะไรเลยนี่นา...
มันเป็นเรื่องธรรมดานะー
สำหรับฉันเองก็...มีเหมือนกันนี่นา
ไม่ได้เศร้าโศกหรือลำบากอะไรเป็นพิเศษหรอก
วันหนึ่งพ่อแม่ก็ไม่ได้เป็นครอบครัวเดียวกันอีกต่อไป
แค่สำหรับฉันเท่านั้นแหละ
ถึงมีรูโหว่แบบนั้น
เกิดขึ้นมา...
รู้สึกเหงาบ้างไหมคะ...
...ไม่รู้สึกเหงาเหรอคะ?
...—การที่รู้สึกเหงาเนี่ย
มันหมายความว่ายังไง
ก็ไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ
ก็ไม่คิดอะไรเป็นพิเศษหรอก
คงเพราะว่าไปสัมผัสแผลเข้าล่ะมั้ง
กับการที่ตัวเองถึงขั้นไม่สามารถรู้สึกว่าเหงาได้ด้วยซ้ำ
มันก็เหมือนกับว่าแบกรับความรู้สึกกระวนกระวายที่ไม่มีที่ไปอยู่
เหมือนกับที่ยาซึมเข้าแผลได้ดีเลยล่ะ
หัวใจก็เกิดปฏิกิริยาตอบสนองอย่างไวเลย
ฉันไม่เคยได้ยินรายละเอียดเกี่ยวกับแม่แท้ ๆ ของผู้ชายคนนั้นเลย
ฉันไม่รู้ว่าทำไมผู้ชายคนนั้นถึงเติบโตมาเป็นคนบิดเบี้ยวแบบนั้น
ถ้าพูดถึงวันสำคัญนะ—
5
ก็คือวันที่ 27 สิงหาคม ที่เคยเป็นอันดับหนึ่งแบบขาดลอย
เพราะว่า "วันครบรอบที่ได้เป็นแฟนของอิริโตะคุง" ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการไปแล้ว
ตอนนี้อาจจะกลายเป็นอันดับหนึ่งที่ใครก็ปฏิเสธไม่ได้ก็ได้
คือวันแม่น่ะ
...เดี๋ยวนะ
อะไรเหรอคะ?
คราวนี้ทำอะไรเปิ่นๆ อีกแล้วเนี่ย?
อย่ามาทำเหมือนว่าทำเปิ่นๆ นะคะ!?
...ไม่ใช่แบบนั้น
ห๊ะ?
คุณเตรียมของให้เรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ?
อะไรเหรอคะ?
อีกแค่วันพรุ่งนี้เองนะ
ของขวัญ!
ของวันแม่น่ะ!
ฮ่าๆๆ...
ปั้ก☆
วันแม่เหรอคะ...?
พูดถึงแบบนี้ก็นึกขึ้นได้ ว่าเคยได้ยินที่ไหนมา
น่าจะเคยอ่านมาจากอะไรสักอย่าง...
...พูดจริง ๆ เหรอคะ?
ก็เพราะว่าไม่มีแม่มานานแล้ว เลยช่วยไม่ได้นี่นา
แล้ววันพ่อเป็นวันไหนคะ คุณรู้ไหม?
...เอ่อ
ไม่ต้องไปหาในสมาร์ทโฟนให้มันเสียเวลาสิ!
ก็
ก็...แบบว่า...
เรื่องพวกนี้ผู้ชายก็ไม่ทำอะไรเลยเป็นเรื่องธรรมดาน่ะนะ
ไม่ได้!
ตราบใดที่ตาของฉันยังมองเห็นอยู่ ก็จะยอมปล่อยให้วันแม่ผ่านไปได้ยังไงล่ะ
คุณนี่เป็นพวกตำรวจวันแม่ที่ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ เลยนะ...
สารวัตร 20 ข้อของวานไดน์ แถมยังรับตำแหน่งควบด้วยเหรอ?
เรื่องนั้น อย่าเอามาพูดอีกนะ...!
ผู้หญิงที่วิจารณ์นิยายสืบสวนที่ขัดต่อหลัก 9 ข้อของวานไทน์แบบไม่ยั้งนั้น ตายไปแล้ว
...อย่างไรก็ตาม
ของขวัญวันแม่
หมายความว่าไม่ได้เตรียมเลยเหรอคะ?
ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องของขวัญเท่าไหร่
เหรอคะ?
ของขวัญคริสต์มาสให้แฟนเนี่ย จะไปส่งถึงหน้าห้องตอนเที่ยงคืนเลยเหรอคะ?
...เรื่องนั้นห้ามพูดอีกนะ
สรุปเธออยากให้ฉันทำยังไงเหรอ?
ไปซื้อเดี๋ยวนี้เลย
...กับเธอเหรอคะ?
ผมเหรอคะ?
ด้วยกันไปไหมคะ?
ฉันสามารถจับตาดูคุณได้นะ
ยังเป็นการแสดงความเป็นเพื่อนกับคุณแม่ๆ ด้วยนะ
ถ้าเป็นของขวัญที่มีชื่อฉันด้วย ก็ไม่น่าอายด้วย
แถมราคาจะได้ลดลงครึ่งหนึ่งด้วย
สุดท้ายก็ต้องเป็นเรื่องของคนรักนี่นา
ของขวัญมันไม่ใช่เรื่องของราคา แต่มันคือความรู้สึก
ปฏิเสธแล้วล่ะค่ะ
ไปกับคุณเหรอคะ? ไปช้อปปิ้ง?
วัยรุ่นแต่แก่เกินไปแล้วนะนี่
มึ-คะ-คุ~ก!
...ก็ได้ค่ะ แต่ว่า...นั่นคือความตั้งใจของฉันน่ะ...
สวัสดีค่ะ คุณมิซึโตะ?
เมื่อกี้ที่เราเจอกันน่ะค่ะ—
ห๊ะ?
เฮ้!
อ๊ะ? อ๊ะๆๆ?
มันแปลกจังเลยนะ?
ก็แค่พี่น้องต่างสายเลือดที่พยายามแต่งตัวให้ดูดีขึ้นนิดหน่อยเองนะ
หัวใจเต้นแรงแบบนี้ นี่มันหลุดไปเลยนะเนี่ย
น้องชายเหรอคะ?
หา!? จะเอากฎนั้นมาใช้กับอัตราการเต้นของหัวใจด้วยเหรอ!?
กฎเสริมที่ว่า 'ไม่ถือเรื่องกล้ามเนื้อที่ทำงานโดยไม่สมัครใจ' เนี่ย ไม่ได้ตั้งขึ้นมาไม่ใช่เหรอคะ
ชอบสิ หนู
แหม พูดแบบนี้
คนใสซื่ออย่างฉัน
แล้วก็ดูเหมือนจะมองจนตาค้างเลยนะ?
คนคลั่งไคล้นี่มันจินตนาการถึงผู้หญิงมากเกินไปจริงๆ เลยนะ
ก็เพราะว่ามีใครบางคนจัดการให้ฉันจนไม่เหลือชิ้นดีนี่นา
จะมามีจินตนาการอีกเหรอเนี่ย
ใครกันนะที่อยู่ที่นี่ พี่สาวคนนี้
...วีว...
ไปก็ต้องไปสิ
มันโดนใจขนาดนั้นเลยเหรอคะ?
โวยวายอะไรกัน!
218
เอ๊ะ?
...แบบนั้นเลย
ตั้งใจจะออกไปข้างนอกเหรอคะ?
...ไม่ได้เหรอคะ?
ก็มันเป็นเรื่องธรรมดานี่คะ!
โคจิ 11
ตั๋วแสดง/ตั๋วเข้างาน
ตั๋วที่นั่งพิเศษแบบอิสระ
คนเยอะจังเลยนะ...
คุณก็อยู่เก็บตัว คุณก็เลยไม่รู้หรอกนะ
วันหยุดมันก็คนเยอะเป็นธรรมดาไม่ใช่เหรอ?
ก็เพราะรู้ไง ถึงได้อยู่เก็บตัวนี่นา...
นี่ ดูสิ ตามมาให้ดีนะ อย่าหลงทางล่ะ?
ถ้าหลง ฉันจะกลับนะ...
...นี่!
อ๊ะ?
นี่มันอะไรกันเนี่ย!
...คุณสินะ ฝั่งประตู
ว่า...
ถ้าคิดตามปกติแล้ว
เหรอคะ...
...หืมม~?
จะปกป้องให้เหรอคะ?
ว่า...
ก็แน่นอนอยู่แล้วล่ะค่ะ
ในฐานะน้องชาย มันก็เป็นเรื่องธรรมดาออก
ฮาร์ตตี้
พี่สาวเหรอคะ?
กะตัง
กะตัง
...ถึงจะเป็นน้องชาย แต่ก็ปากดีจังนะ
โงตง
ในโลกนี้มันก็มีน้องชายที่ปากดีอยู่ตั้งเยอะแยะเลยนะ
หย๊ะ...!?
อึ๊ก...!
...อ๊ะ ขอโทษนะ...
ตึ้บ
เอาเป็นว่าแยกจากกันก่อนนะ
ยาโกะ
เดี๋ยวก่อน...
หยุด...นะ!
อยากจะทำแบบนี้อีกหน่อยจัง
ก็ไม่ได้แปลว่าต้องแบบนี้เสมอไป
...ถ้าแยกจากกันตอนนี้ ก็คงต้องให้เห็นหน้าแบบนี้แน่ๆ
กะ...ก็ช่างมันเถอะ
ก๊อตง
...ทุกครั้งที่สั่น มันก็จะเป็นแบบนี้ใช่ไหมคะ
ก็แค่ถั่วงอกเองนี่นา
กะตัง
ทำตัวตามสบายของตัวเองก็พอแล้วนี่คะ
...จะลงเหรอคะ
อีกเดี๋ยวก็ถึงแล้วนี่นา...
...เข้าใจแล้วค่ะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/24)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
