ก็เคยมีคนที่เรียกว่าแฟนอยู่จริง ๆ ค่ะ
ตอนนี้มองย้อนกลับไปแล้วก็คงเรียกได้ว่าเป็นความคึกคะนองวัยรุ่น แต่สำหรับฉันแล้วช่วงจากมัธยมต้นปี 2 ไปถึงมัธยมต้นปี 3
ตอนที่ 51 จุมพิตแรกประกาศให้โลกรู้
จะไม่ปฏิเสธเพราะความดื้อรั้นอีกแล้ว
ช่วงเวลาที่ได้เป็นคนรักของอิริโตะ มิซึโตะเนี่ย ฉันมีความสุขจริงๆ
จุดสูงสุดนั้นต้องเป็นวันนั้นแน่ๆ
วันธรรมดาๆ ธรรมดาๆ
หลังจากที่เราคบกันมาได้สักพัก
ก็เริ่มคุ้นชินกับการเดินจับมือกัน...
--ช่วงเวลาที่เริ่มรู้สึกถึงก้าวต่อไป...
ใกล้จะ...แล้วมั้ง
จะให้คุณอิริโตะจุ๊บก่อนนี่...
...ก็คงไม่พูดออกมาหรอก...
เงื่อนไขครบแล้ว
...ต้องเป็นฉันที่ชวนเหรอเนี่ย...
●●●
งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ
สังเกตสิ
สังเกตสิ
คุณอิริโตะ...อยู่ใช่ไหมคะ?
คุณสลูว์เนี่ย ต้องตายเท่านั้นแหละ!
เดี๋ยวฉันจะโดนทิ้งให้อยู่ลำพังไหมนะ...
ไม่คิดว่าจะ...
ฟัน...โดนเข้าแล้ว
...ยากแฮะ
...จากนี้ไปจะเก่งขึ้นให้ได้
ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของฉันก็คือวินาทีนี้แหละ
พอคิดแบบนั้น หัวใจก็รู้สึกฟูฟ่องขึ้นมาเลย...
...แต่มันไม่น่าจะเป็นแบบนั้นสักหน่อยนะ
แม้แต่สิ่งที่ตัวเองอยากทำ ก็ยังปล่อยให้คนอื่นจัดการไปหมด...
--ก็เพราะแบบนั้นไง
เธอจะมางานเทศกาลฤดูร้อนคนเดียวเหรอจ๊ะ
อายะ อิยุ อายะอิ ยูเม
ยูเมจัง...
...ดีจัง!
สัดส่วนราวกับว่าเกิดมาเพื่อสวมชุดกิโมโน...สาวงามแห่งยามาโตะเลย!
สมบูรณ์แบบ!
งานดอกไม้ไฟปีนี้ต้องล้มเหลวแน่เลย!
เอ่อ... คือว่า...
...คุณกำลังล้อเลียนฉันเหรอคะ?
เพราะทุกคนจะต้องมองมาที่ยูเมจังแน่ๆ!
นา~ นา~ นา~
คุณมิซึโตะรออยู่จ้ะ~?
ทำไมต้องเป็นมิซึโตะด้วยล่ะ...
ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ
มั้งคะ? สวยไหมล่ะ～?
ปรือ
ฟุรุ
สอง
...ชา
ชุดยูกาตะเข้ากับตัวจังงงง!?
รูปถ่าย...
ถ่ายรูปให้หน่อยได้ไหมคะ?
ทาเคนาโอซึซึกิ ไปนั่งรถก่อนสิ...
...มันดูน่าขนลุก เลยไม่อยาก
มันไม่ใช่ความเท่ที่ไม่มีใครเทียบได้ในโลกนี้หรอกนะ!
คุณทาเนะ คุณเองก็...
รูปร่างในชุดยูกาตะของคุณน่ะ
อย่าไปดูถูกมากนักนะยะ!
เรื่องของคุณสิ!
ไม่พูดถึงเรื่องของฉันเลยนี่นา...
ที่นี่ๆ คุณย่า
ได้รับเงินทุนงานเทศกาลฤดูร้อนมา เลยมาที่ที่จอดรถชั่วคราว
ปล่อยให้คุณลุงๆ ดูแลรถแล้วสนุกกันเถอะ!
ประชากรเปลี่ยนไปแล้ว...
แถวนี้เป็นเทศกาลที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงนะ มีคนมาจากรถไฟด้วยล่ะ
ถึงจะไม่เท่าเกียวโตหรอกนะ
ดอกไม้ไฟจะขึ้นใช่ไหมคะ?
อีกอย่างก็เพราะพรจากศาลเจ้ามันมีพรน่ะสิ
นี่มันก็ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย?
พรเหรอคะ?
เอ๊ะ
อืม
อื้ม
♪
ฮิ
...มันไม่เกี่ยวกับฉันหรอกนะคะ
เรื่องโชคชะตาน่ะ ไม่ใช่แค่เรื่องความรักอย่างเดียวหรอกนะ
อุ้~
พี่สาวกับ♡
นี่ ทาเคมา
จับมือกันไว้ จะได้ไม่หลงกันนะ?
หลุดเลยนะเนี่ย เด็กจริงๆ...
กริ๊ด
...เธอคิดว่ายังไงกันแน่
ถ้า น้องชายหลงทาง ก็เป็นความรับผิดชอบของพี่สาวนี่นา
ถูกเผงเลย!
...เข้าใจแล้วล่ะ
ก็เงียบไว้ก็พอแล้วมั้ง
เชื่อฟังได้ดีนี่เก่งมากเลยนะ
น่ารำคาญ...
วันนี้มาด้วยกันได้ยังไงล่ะ?
ทั้งที่ไม่ชอบคนเยอะแบบนี้สักหน่อย
ก็คงไม่มีคนที่ชอบใช่ไหม?
...ทุกปีก็ถูกพามาแบบไม่เต็มใจนี่แหละ
ตอนนี้ก็เคลิ้มไปแล้ว
หืมมม...
เทศกาลฤดูร้อน...
ความทรงจำสุดท้ายที่เกี่ยวกับเรื่องนี้มันขมปร่าเหลือเกิน...
ทั้งที่เป็นวันหยุดฤดูร้อนนะ... กลับไม่ได้ให้สัญญากันอะไรเลย
ทะเลาะกัน... ไปแล้วสินะ
บางที... อิริโตะคุงอาจจะมาอีกก็ได้นะ...
อาจจะ... หาฉันเจออีกก็ได้...
ความเหงาในวันนั้น
แน่นอนว่ามันไม่ได้เป็นอย่างนั้น
ความเศร้าที่รู้สึกถึงจุดจบ...
ผู้ชายคนนี้ไม่รู้อะไรเลย...
แม้จะเยียวยาความคิดถึงได้แล้ว...
แผลนั้น... อาจจะรักษาไม่หายไปตลอดชีวิตเลยล่ะ...
ถ้าไม่รังเกียจไปร้านที่ฉันรู้จักกันไหมคะ ก็หวังว่าเขาจะเปิดอีกนะปีนี้
...คุณเอ็นกะ มาแค่วันละครั้งต่อปีเองเหรอคะ?
ไม่ได้อยู่ประจำน่ะ
ก็โอเคแล้วใช่ไหมคะ?
คนรู้จักเหรอคะ?
จดจำให้ขึ้นใจเลยนะ...
นั่นแหละคือคนตัวจริงของเหล่าผู้มีแสงสว่าง...
เลิกพูดเหมือนฉันเป็นของปลอมได้ไหมคะ?
มันก็คือความจริงนี่นา
ซู่
ปีนี้ก็มาอีกแล้วสินะ~
แตงกวา
มันดูสว่างจังเลยเนอะ?
ไม่รู้ทำไมทุกปีมันถึงดูสว่างเสมอเลย
มาดกะจัง ไปเที่ยวกับคุณเบ็ปปินสิคะ
แกงกะหรี่ไก่ทันดูรีของที่นี่อร่อยนะ
ค่ะ! กินสิๆ กินๆ
รอบๆ มันเหนียวๆ
อยู่นิ่งๆ นะ เดี๋ยวพี่จะเช็ดให้
ทาเคมา
อร่อยจัง...
ด้วยตัวเอง...
นี่คือพี่สาวเองค่ะ♡♡
มิซุกับมิซึโตะ~...
......
นี่นายกำลังเล่นเกมอะไรอยู่เนี่ย
ถ้าทำเหมือนคุณเอ็นกะเนี่ย ฉันก็จะเป็นพี่สาวได้เลยนะ!
ไม่เป็นหรอก
เป็นสิ!
...เข้าใจแล้วล่ะ
นี่ๆ ทาเคมา มีเกมยิงเป้านะ เอาไหม?
มีของรางวัลในเกมด้วยนะ!
...เอาล่ะ!
ไปเล่นให้ถูกรางวัลใหญ่กับพี่สาวกันเถอะ!
พี่สา...
อาาาา แย่แล้ววว
นี่ ดูสิ ต้องจับให้แน่นกว่านี้สิ ดูสิ
ทำเองได้นะ...
...พี่น้องนี่
มันใกล้ขนาดนั้นเลยเหรอ
เหรอ?
ในระยะแค่นั้น หัวใจมัน... หายใจ...
อาา...
น่าเสียดายจัง
โป...
...อูวว...
แบบนี้มันจบไม่ได้นะเนี่ย!
...เอาล่ะ มิซึโตะคุง!
ทาเคมา ช่วยล้างแค้นให้หน่อยนะ!
ค่ะ!
ยูเมะจังก็ช่วยสนับสนุนด้วยนะ?
อะ...เนะ...โต...ชิ...เตะ♪
...ช่วยไม่ได้นี่นา
!?
เป็นอะไรไปเหรอคะ
พี่สาวเหรอ? ต้องช่วยน้องชายหน่อยแล้ว
แต่ว่านั่นมัน...
เอ๊ะ? แปลกจังเลยนะ
แค่กอดน้องชายจากด้านหลังเฉยๆ เอง ทำไมต้องมาคิดมากขนาดนั้นด้วยนะ?
เอ๊ะ...
...เฮ้!?
อย่ามองทางนี้สิ!
เล็งให้ดีๆ นะ!
มันเบี้ยวไปทางขวาหน่อยไหมคะ?
ไม่มีหรอกน่า
มันเบี้ยวชัดเลยนี่!
น่ารำคาญชะมัด แบบนี้ใช้ได้ไหม?
ไปทางซ้ายมากเกินไปแล้ว!
ดีมาก...
อะ!
พวกเราสมัยมัธยมต้นนี่ ถ้ามีโอกาสก็จะจูบกันตลอด
แต่ก็สาบานกันไว้ว่าว่าจะไม่ทำอะไรเกินกว่านั้น...
ย่า!
!?
โดนแล้วสิ!
แย่!
...สุดท้ายนี้...
ฮะฮะฮะ
จงใจเหรอคะ?
จะไปจงใจได้ยังไงกันคะ...!
แขนมันเมื่อย...
งั้นเหรอ
โล่งใจจังที่พี่น้องต่างสายเลือดไม่ได้เป็นพวกติดสาว
ติด...เหรอ!?
แค่นี้เอง... คุณโทโดะก็ชินแล้วนี่นา...!
...เธอ กับไอ้หมอนั่น มันไม่เหมือนกันนี่นา
ห๊ะ?
คุณโทโดะมาเกาะแบบไม่รู้สึกอะไรเลยเลยนะ
ยามะชิ ใจเย็นๆ สิ!
ความประหม่าของเธอมันส่งออกมาเลยนะ!
นะ...!
งั้นฉันก็ดูไม่ชินเรื่องผู้ชายไปกว่าคุณโทโดะซะอีกสิ!
เพราะคุณมันไวต่อความรู้สึกเกินไปนั่นแหละ
ใช่ๆ พวกเธอสองคนน่ะ
ต่อหน้าหน้าร้านมันเกะกะนี่นา~
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/30)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
