ตอนที่ 54

ภาคหมู่บ้านเครื่องสังเวยใกล้จบแล้ว...จุดเปลี่ยนของชายผู้ละทิ้งบ้านเกิดคืออะไรกันนะ...

เมื่อครึ่งปีก่อน...เหรอ?

เกิดอะไรขึ้นกันนี่...!?

...ห๊ะ?

หมู่บ้านฮิจิคาวะเหรอคะ...?

อ๋อ คือว่าหมู่บ้านเขามีธรรมเนียมเรื่องเครื่องสังเวยน่ะ

แกไปทำข่าวมาหน่อยสิ

● ● ● ● ● ● ●

ฉันกลับมายังผืนดินที่คิดว่าจะไม่เหยียบอีกแล้ว

ยุ้งฉางนั่น...ยังอยู่เหรอ

原作: คาจิกิ ชินอิจิ ภาพ: กัสยามะ ทังคุ

ที่นั่นแหละ...ฉันเห็นเข้าให้แล้ว

คาเอรุ ที่ตัดสินใจแต่งงานและดูมีความสุขกับการสืบทอดตระกูล

กับผู้หญิงคนนั้นที่รักลูกชายมากเกินไป

ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย

อา... ไม่คิดเลยว่าพี่น้องจะแตกต่างกันขนาดนี้

ตอนนั้นเอง ฉันก็เข้าใจแล้ว

รีห์เอะ...

ติ๊ง

ฉันเนี่ย...

เป็นแค่เครื่องสังเวยเพื่อความสุขของพวกนี้เอง...

ติ๊ง!

ติ๊ง

ติ๊ลลี่

ใครน่ะ? กำลังทำอะไรอยู่ตรงนั้น

...หมอนั่น

...

คุณหมอคนนั้น...

เมื่อรู้สึกตัว ก็พบว่าชายคนนั้นกำลังเลือดอาบหัวตายไปแล้ว

หะ

โครม

ตึกตัก

—อย่างนี้นี่เอง...

ฉันคือโกโงะ...

ภูตอาฆาตที่สาปแช่งหมู่บ้านนี้

นะ...

คุณหมอมะคาเบะน่ะ ถึงกับคุณเองเหรอ...!?

ส่วนที่เหลือก็เป็นไปตามการวิเคราะห์ของพวกคุณแล้ว

เชิญคุณผู้หญิงคนนั้นมาโดยจดหมายซะ ทำให้สลบแล้วก็จับใส่โลงศพไป

เราเตรียมของปลอมที่ใส่น้ำมันตะเกียงไว้ล่วงหน้าแล้ว แล้วก็สลับมันไป

คิดว่าตัวเองจัดฉากการเคารพได้ดีแล้วนะ

แต่การให้คุณดูรูปถ่ายน่ะ ถือว่าเป็นความผิดพลาดของฉันเลยล่ะ

ถึงจะแสดงเองจนถึงขั้นทำกล้องพัง แต่ก็สายเกินไปแล้ว

—เอาล่ะ พอแล้วใช่ไหม

ยอมรับแล้วนะ เรียกตำรวจมาเถอะ

อ่า ครับ

อ๊ะ!?

หนีไปแล้ว

คุณคโยชิ!

ออกไปจากหมู่บ้านแล้วเหรอ...!?

ให้ตายสิ ไม่เห็นอยู่ตรงไหนเลย

หรือว่าแถวโน้น...

เอ!?

...

พี่ชาย!!

ราดน้ำมันตะเกียงเหรอ...

อย่าเข้าไปนะ จะโดนคลุมไปด้วย!

●●●

●●●●●

แบบนี้ก็ดีแล้ว

ถ้าเด็กคนนั้นตายไป

ทุกอย่างก็จะจบลงอย่างเรียบร้อยเลยล่ะ

ตอนนั้นฉันเนี่ย...

ตายไปแล้วนะ

ที่นี่มัน...

/

ฉบับหน้า เลขที่ 4 | วันศุกร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ วางจำหน่าย!!

...ดีจังเลยนะ พี่ชาย

● ● ● ● ● ● ●

ตื่นแล้วนี่นะ

จะให้เป็นอะไรล่ะ ไอ้โง่

...ทำไมล่ะ...

เอ-จังเป็นคนช่วยนายออกมานะ

โดดลงไปในน้ำในโอ่งที่สวน แล้วก็กระโดดเข้ากองไฟไง

...?

● ● ● ● ● ●

พูดเรื่องไม่เป็นเรื่องน่ะ

อ๊ะ!?

ฉันตั้งใจจะตายอยู่แล้วนะ

คิ้ว

เรื่องใหญ่เลยนะ

คุณเข้าใจผิดไป

...เข้าใจผิดเหรอ...?

คุณได้นำตัวของตัวเองไปเปรียบเทียบกับโกโงะ ผู้สาปแช่งหมู่บ้านนี่แหละ

อ่า

โกโงะเองก็ถูกใช้เป็นเครื่องสังเวยด้วยเหตุผลที่เห็นแก่ตัวของหมู่บ้านเหมือนกันนะ

แต่นะ โกโงะไม่ได้สาปแช่งหมู่บ้านสักหน่อย

!? ไม่ได้สาปแช่งซะหน่อย...?

ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้นได้ล่ะ

คิ้ว

โท

!?

ฉันเองก็ตกใจตอนที่ได้ยินเมื่อกี้เหมือนกัน

ว่าจริงๆ แล้วคุณกโยโกะรอดชีวิตมาได้แบบลับๆ...นะ

เหรอ...

ไม่สิเดี๋ยวก่อน...!

ไม่รู้ตำนานเหรอ!?

DL-Raw.Se

โลงศพถูกปิดผนึกแล้วฝังลงไปในดินนะ

ไม่มีร่องรอยการขุดขึ้นมาเลยนะ

จะรอดได้ยังไงกัน...!

แต่เดิมทีคุณกโยโกะถูกฝังไปแล้ว ( )

ก่อนหน้านั้นก็ถูกผู้ให้ความร่วมมือปล่อยตัวออกมา

แล้วก็สับเปลี่ยนโลงศพ

!

ม มะ... ถ้าอย่างนั้น ในโลงศพนั่นมันมีอะไรอยู่ข้างในกันล่ะ...!

มันมีน้ำหนักของคนแต่ละคน แล้วก็มีเสียงกระดิ่งดังออกมาจากข้างในด้วยนะ

ไม่ได้หายไป แค่ละลายไป

มันหายไปที่ไหนกันล่ะ?

...!

...ละลายไปเหรอ... ไม่ใช่ว่า...

สิ่งที่เข้ามาข้างในน่ะ คือ

!

บ้าไปแล้ว...! น้ำแข็งขนาดใหญ่นั่นมาจากไหน...

ห้องน้ำ (ถ้ำหินงอกหินย้อย)

ผู้ให้ความร่วมมือเป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมพิธีครับ

แอบขโมยโลงศพที่มีคุณกโยโกะอยู่

!

แล้วก็สับเปลี่ยนกับอันที่มีน้ำแข็งไว้

เสียงกระดิ่งน่ะ ถ้ามีน้ำแข็งกับเชือก ก็สามารถทำให้มันดังมาจากข้างในได้นะ

จะผูกไว้ที่ใต้ฝา

อย่างเช่นถ้าทำกลไกแบบนี้

ตอนที่น้ำแข็งละลาย กระดิ่งก็จะดังตามช่วงเวลาที่ต่างกัน

ก็ขึงเชือก แล้วก็แช่ปลายเชือกให้แข็งตัวไว้

ตูน

กริ๊ง

เวลาขนย้าย มันก็จะดังเองจากแรงสั่นสะเทือนแหละครับ

น้ำแข็งก็ละลาย กลายเป็นน้ำ และก็ค่อยๆ ซึมออกจากรอยต่อของไม้ลงไปในดิน...

เพราะมีฝนและความชื้น ทำให้ข้างในโลงศพเปียก แม้จะโดนสังเกตก็คงไม่รู้ตัวหรอกครับ

ดูเหมือนคนจะหายไปจากพิธีไปเลย

เหรอ...

จริงๆ แล้วลูกหลานของผู้ให้ความร่วมมือยังมีชีวิตอยู่ในหมู่บ้านอยู่นะ

ลูกหลาน...?

ปู่ของอุชิวะคูรานะ

!

ฟังเรื่องมาตั้งแต่ก่อนจะมาที่นี่แล้วนะ

...อย่าเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียวสิ

...ก็ตรงตามที่นายคาดเดานั่นแหละ

คุณกโยโกะ ยังไม่ได้ตายนะ

...เป็นจดหมายที่ส่งถึงปู่ทวดจากคุณกโยโกะที่ออกจากหมู่บ้านไป

เป็นปู่ทวดของฉันเองที่ปล่อยตัวออกมานะ

!

คุณปู่คนนั้นรู้อยู่แล้วว่ามันไม่มีคำสาปอะไรเลย

แค่บอกว่ายังมีชีวิตอยู่ ชาวบ้านอาจจะตามหาคุณกโยโกะกับลูกหลานของเขา

นั่นเลยรักษาท่าทีเคร่งครัดไว้ไม่ให้ใครล่วงรู้ความจริงสินะ

ตามจดหมายแล้ว ตัวจริงของคุณกโยโกะได้ออกจากหมู่บ้านไปโดยไม่ได้สาปแช่งใคร

แล้วใช้ชีวิตของตัวเองต่อไป

คำสาปเครื่องสังเวยน่ะ มันไม่มีมาตั้งแต่แรกเลยนี่นา

คิ้ว

● ● ● ● ● ● ●

พูดง่ายๆ ก็คือ อยากจะบอกว่า

คุณคือ "คุณกโยโกะ" (C_{4})นั่นแหละ ( )

วิญญาณอาฆาตที่คุณเอาตัวเองไปเปรียบเทียบว่า "คุณกโยโกะ" น่ะ ไม่ได้มีอยู่จริงนะ

"มนุษย์" ที่สามารถชดใช้บาปและเริ่มต้นใหม่ได้

...อย่างนั้นเหรอ...

ไม่มีคำสาปอะไรเลยเหรอ...

อย่างนั้นสินะ...

งั้นนะ ยากินุมะ

ขอบใจมากนะที่มา ช่วยได้เยอะเลย

แต่นายจะเอาจริงเหรอเนี่ย ไม่สานต่อของยากินุมะ

อ่า

ฝากส่งความรู้สึกเกี่ยวกับผลงานนี้ด้วยนะ สำนักพิมพ์ชิราอิสึมิ เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว ถนนคันดะอะวาจิโจ 2-2-2 กองบรรณาธิการจูเนียสแอนิมอล "เบ็นกับกุญแจมือและความจริงเพิ่ม"

เรื่องครั้งนี้ พ่อฉันก็ตอบอะไรออกมาเหมือนกันนะ

เรื่องสายตระกูลหลักอะไรนั่นก็พูดน้อยลงไปเยอะเลย

จากนี้จะทำยังไงต่อเหรอ?

เอาเป็นว่าคงจะออกจากหมู่บ้านไปกับชิมิสินะ

ไม่ต้องถูกจำกัดอยู่แค่ในหมู่บ้านหรือบึงยากิ แค่ไปหางานทำก็ได้

เรื่องว่าจะมีลูกหรือไม่ ก็ให้สองคนตัดสินใจกันเองนะ

...อา!

ก็ในเมื่อรู้แล้วว่าหมู่บ้านกับคุณสุรุริเนี่ย ไม่มีคำสาปอะไรเลย

อืม ขอบคุณนะ

ก็คิดว่ามันจะค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปนะ

ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ

เออ แล้วก็คุณเอ-จัง

เวลาที่พวกเราสองคนแต่งงาน ต้องเรียกเธอมาให้ได้นะ

เอ๊ะ

ต้องมานะ

มาตกลงกันเองได้ไงนะ

คุณคาจิโกะ!?

คิ้ว

คิ้ว

คุณคาจิโกะ