ตอนที่ 63

อืมมมม...

อ๊าาาาา!!

เจ็บโว้ยยยยยย

ตอนที่ 63

เอ่อ...

ถ้าเรารักษาคนนี้ได้ก็พอแล้วเหรอครับ?

ก็ใช่น่ะสิ

...นี่มันถึงขั้นที่รักษาไม่หายเลยเหรอ?

เปล่าสิ มันไม่ใช่แบบนั้น...

คุณเรียกผมมาขนาดนี้ ถึงกับเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยนี่นา

นึกว่าต้องบาดเจ็บหนักกว่านี้ซะอีก

แค่นี้เองก็เป็นลูกชายคนโตของตระกูลแล้วนะ

อ๊ะ เข้าใจแล้ว

ลูกชายคนโตของขุนนางนี่เป็นคนที่สำคัญจริงๆ สินะครับ

งั้นก็

อย่ามาวุ่นวายเจ้าสัตว์อสูรเอ๋ย!

อะไรกันล่ะคุณลุง!

ไม่ได้จะเรียกหมอมาเหรอครับ!

ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ตรงๆ เลยนะถ้าปล่อยไว้แบบนี้เนี่ย

โอเค ปล่อยไว้แล้วกัน

เอ๊ะ?

เอ๊ะ?

แน่ใจเหรอ?

ถึงขนาดประเมินสถานการณ์ยังไม่เป็นเลยนี่นา...

สักพัก ที่ต้องมาเจ็บตัวเนี่ย ก็เพื่อมันสินะ

อืมมมม...

ถ้าพ่อแท้ๆ ของเขาว่าอย่างนั้นล่ะก็

งั้นก็

ถ้ามีพลังขนาดนั้นก็ไม่น่าเป็นไรหรอก

เสียดายจังที่ต้องให้คุณมาถึงที่

แล้วนายนี่ไปทางนี้ไหวไหมล่ะ?

อืมมม... นั่นก็ดีนะ

เพราะว่ามี【ผู้รักการดื่มเหล้า】 เลยดื่มได้ล่ะนะ

มีของดีอยู่ในตัวนี่นา

เอาล่ะ ไปอยู่เป็นเพื่อนสักหน่อย

มีบางคนก็คิดว่าสกิลที่ทำให้ทนเหล้าได้นี่เป็น "ของปลอม" ด้วยนะ

แต่คุณพิสเคสไม่ค่อยกังวลเรื่องพวกนั้นเท่าไหร่เลยล่ะ

โป

●●●●●

เป็นอะไรไปเหรอ

อ่า เปล่าหรอก... พวกเหล้าแบบนั้นน่ะ

ทุกคนตอนเปิดเนี่ย ดมกลิ่นอยู่เลย ก็เลยสงสัยว่าดีไหมนะ

ผมจมูกมันโง่เองน่ะ

ถึงจะรู้ความแตกต่างได้ก็ไม่รู้สิ แต่ถึงจะดมก็เท่านั้นแหละ

ถ้าจะให้พูดมากกว่านั้น ก็ไม่รู้รสชาติที่ต่างกันด้วยซ้ำ!

ก็เพราะว่ามันทำให้รู้สึกสนุก เลยดื่มไปเรื่อยเฉยๆ น่ะ

เป็นแบบนี้นี่เองสินะ

นี่มันเหล้าแบบไหนเหรอครับ?

ดูเหมือนจะแพงมากเลยนะ แต่กลับดื่มเหมือนน้ำเปล่า...

เหรอ?

ตะ ตะอะ!

ก็บอกแล้วไงว่า แค่มาพูดจาหรูๆ น่ะ มันไม่ได้ทำให้เหล้านั้นอร่อยขึ้นด้วยนะ

เหล้าที่ผมดื่มแล้วรู้สึกว่าอร่อยเนี่ย

แค่นั้นแหละ

...เข้าใจแล้ว

รู้สึกเหมือนจะพอเข้าใจแล้วว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนแบบไหน

คุณดยุคคนนั้นน่ะ--

ฟิลิปก็พอแล้ว

งั้นก็

ทำไมคุณฟิลิปถึงชวนผม...

ทั้งๆ ที่เป็นฝ่ายตรงข้าม แต่ดันชวนดื่มเหล้าซะอย่างนั้น

อ่า

ก็เพราะว่านายเป็นก็อบลินนี่นา

!

ปกติแล้วถ้าเจอกับขุนนางศัตรูแบบนี้ คนรอบข้างต้องเสียงดังน่ารำคาญสิ?

พวกนั้นก็ ถ้าเป็นเจ้าก๊อบลินน่ะ เรื่องธรรมเนียมต่างๆ น่ะ คงคิดอะไรไม่ออกหรอกมั้ง

อย่างนั้นเหรอ

ถึงจะทำอะไรก็เหมือนกันนี่นา

อ้อ ใช่ ต้องพูดเรื่องเงินด้วย

เงินเหรอครับ?

เป็นค่าตอบแทนที่ช่วยรักษาคนโง่ๆ น่ะ

ถึงยังจะไม่ได้รักษาด้วยก็ตาม

พวกนั้นถึงมาใส่ใจเรื่องพวกนี้

การให้ใครสักคนมาทำงานโดยไม่ได้อะไรเลย มันน่าอึดอัดใจไม่ใช่เหรอ?

ถ้าขยับมนุษย์แล้ว ก็ต้องจ่ายผลตอบแทนที่เหมาะสม

มันเป็นพื้นฐานของการเป็นมนุษย์เลยนะ

คนนี้... เข้าใจเจตนาของคำถามได้ตรงประเด็นด้วย

ถึงแม้ภายนอกจะดูห่ามๆ แต่ก็เป็นคนที่มีหลักการมากๆ เลยนะ

ถ้าคนแบบนี้มีในโลกเดิมของเขาเยอะๆ ก็คงจะดีน่าดู

ตั้งเท่าไหร่ดีล่ะครับ?

ถึงแม้จะแค่ขนาดนั้น ชีวิตของเขาก็มีเสถียรภาพของตระกูลดยุคผูกอยู่ด้วยนะ

ตั้งราคาไปเลยก็ได้

ถ้าอย่างนั้นก็...

พักรบกับคิกนัส...

ไม่สิ อยากทำพันธมิตรกับคุณเลย

...โอ้?

บอกตามตรงนะ มันเป็นข้อเสนอที่น่าสงสัยนิดหน่อย แต่ว่า

นายก็มีสัญญากับคุณเคานต์แล้วไม่ใช่เหรอ

สำหรับคนประเภทนี้ ถ้ามีเรื่องที่ ไม่คาดคิด และไม่เป็นไปตามแบบแผน ก็สามารถนำมาเสนอได้เลยนะ

ในแง่ธุรกิจ การตั้งราคาให้สูงกว่าปกติในตอนแรกแล้วค่อยๆ ต่อรองลงมานี่เป็นพื้นฐานเลย

ในสัญญาไม่ได้มีข้อกำหนดที่ว่าห้ามทำพันธมิตรกับขุนนางคนอื่นนะ

นั่นมันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ!

ทุกคนก็ทำกันทั้งนั้นแหละ

ดูเหมือนว่าจะเป็นที่ถูกใจมากกว่าที่คาดไว้อีกนะ

ตั้งแต่แรกแล้ว ความสัมพันธ์พันธมิตรของเหล่าขุนนางน่ะ มันซับซ้อนมาก

มันควรจะพันกันเหมือนเส้นใยแมงมุมเลยล่ะ

ถึงแม้จะเอาพันธมิตรของนายกับชิมอนมาเชื่อมกัน มันก็ยังเรียบง่ายเกินไปอยู่ดี

...เข้าใจเรื่องนั้นด้วยเหรอครับ

ขุนนางที่ผมเคยเจอตั้งแต่เกิดใหม่มี 4 คน เป็นเจ้าผู้ครองแคว้น 3 คน

ถึงจะไม่ได้รู้ทั้งหมด แต่ก็...

โลกนี้ก็เหมือนกับความสัมพันธ์พันธมิตรของเหล่าขุนนางในประวัติศาสตร์โลกมนุษย์เลยล่ะ

ถึงจะวางตัวอย่างโอ่โถงอยู่บ้าง

แต่ฟิลิปก็เป็นเจ้าผู้ครองแคว้นที่ค่อนข้างมีมารยาทดีนะ

ด้วยแบบนั้นแหละถึงจะพันกันเป็นโครงข่ายและเป็นตัวยับยั้งการสู้รบได้

แม้ว่าการสู้รบจะเริ่มขึ้น ทุกคนก็น่าจะลังเลที่จะเคลื่อนไหวอยู่เหมือนกัน

ถูกเผงเลยครับ

นั่นแหละคือเป้าหมาย

ถึงแม้การสู้รบจะเริ่มต้นอีกครั้ง ถ้าเหล่าขุนนางยังลังเลอยู่ ช่วงนั้นก็จะได้มีการเตรียมมาตรการป้องกันไว้ก่อน

มันดีกว่าการไม่มีการป้องกันเลยเยอะเลยล่ะครับ

สมกับที่เป็นข่าวลือ นายนี่มันเหมือนมนุษย์จริงๆ เลยนะ

เหรอครับ

ก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดีนี่นา

5211

เวลาที่ฉันกับคุณตาแข่งกัน

นายก็จะสามารถอยู่ตรงกลางได้ ไม่เอนเอียงไปทางไหน

แถมยังมีสีหน้าเหมือนคำนวณอยู่ด้วย โคตรสนุกเลย

สายตาช่างเฉียบคมอะไรอย่างนี้...

เป็นคนเก่งคนละแบบกับชิมอนเลย

ต่างจากคิกนัส ตรงที่ไม่อยากให้มาเป็นศัตรูด้วย

ดีมาก!

พันธมิตร! พันธมิตรกันเถอะ!

จะตกลงง่ายๆ แบบนั้นเลยเหรอ?

อสูรกายที่ควบคุมไม่ได้ลงมาเล่นในสังเวียนของเราเองนะ

ไม่มีทางจะปล่อยให้หนีไปได้หรอกใช่ไหม?

เป็นคนจับยากจริงๆ ไม่รู้ว่าเขาจริงจังแค่ไหน

ถ้าตัดสินใจได้แบบนั้นแล้ว ก็เลือกสิ่งที่ชอบได้เลย

เอ๊ะ เลือกเหรอครับ?

อะไรเหรอครับ?

ห๊ะ? พูดอะไรของแกวะ

ถ้าเป็นพันธมิตรระหว่างเหล่าขุนนาง ก็เลือกได้แค่อันเดียวไม่ใช่เหรอ?

?

ถ้าเป็น "มนุษย์" ได้ถึงขนาดนั้นล่ะก็ ก็พอจะมีทางรับมืออยู่บ้าง...

ต้องทำให้ไอ้พวกโง่ๆ นี่ไม่ทำอะไรโง่ๆ เข้าไปมากกว่านี้ให้ได้สิ

อา! ฝ่าบาท!

ฝ่าบาท! กลับมาแล้ววววว!!

ฝ่าบาท!

ไปไหนมาน่ะ!?

ดูสิครับ ฝ่าบาท

มีเด็กเกิดแล้ววววว!

อ๊ะ นายกหมู่บ้านครับ!

คุณอาคิระครับ!

ช้าจะตายนะเนี่ย! นี่มายัดงานดูแลเด็กให้คนอื่นอีกแล้วเหรอ!!

อาคิระ~~~! กลับมาแล้วนะค้าาา!!

การกำเนิดแห่งฟ้าดิน

ขอบคุณนะ

โอ๊ะ อะไรจ๊ะ?

ก็แค่กำลังกินข้าวของมาซามุเน่เฉยๆ น่ะค่ะ

ตอนที่ฉันไม่อยู่

การกำเนิดแห่งฟ้าดินนี่กินอยู่ตลอดเลยสินะ

...ว่าแต่ ไม่เคยเลี้ยงซาชิมิให้มาก่อนเหรอ

ซันมิ?

มันคืออาหารที่ใช้ปลาสดนะ

ปลาสดเหรอ? ดูเหมือนจะขี้เกียจทำจังเลยนะ

แต่ว่าล่ะก็ มันเป็นของดีเลยนะ

มันลึกซึ้งกว่าอาหารทำง่ายๆ เยอะเลยนะ?

ฉันจะไปหาปลาดีๆ มาให้ แล้วให้มาซามุเน่ทำเอง

เหรอคะ น่าสนใจจังเลย

แล้วก็มีอะไรให้ตั้งตารอเพิ่มอีกแล้วสิ

เอาล่ะนะ

ก็มีก็อบลินเพิ่มขึ้น หมู่บ้านเลยเริ่มจะแน่นไปหมดแล้ว

ต้องขยายอะไรหลายๆ อย่างซะแล้วล่ะ

อาคิระ!!

คาเรน เป็นอะไรไปน่ะ?

มีอะไรจากชิมอนเหรอ?

แกน่ะ

เรื่องที่ว่าจะแต่งงานกับคุณหนูแห่งตระกูลดยุคพิสเคส มันจริงเหรอ!?

〈ต่อไปในตอนหน้า〉