ตอนที่ 159

โมกุนอันไค

อุชิฮาระ ยูไร

ตอนที่ 159 ไร้สีหน้าตกลงมา เก็บซ่อนความมุ่งมั่น

ตอนที่ 157 เมืองลั่ว เซียว ไร้ สีหน้า

เรือเหาะที่มีตัวประกันที่เป็นผีตกใส่…!?

สะสมมา 260 แสน部 ทะลุ เล่มล่าสุด 17 เล่ม วันที่ 8 พฤศจิกายน ยาโอคาเกะ!

ข้อมูลความร่วมมือ โมกุนอันไค × ซานริโอ คาแรคเตอร์ส ดูได้ที่หน้า 18!

ต้องตกเท่านั้นแหละ...!

จะทำยังไงดีนะ...

จะทำยังไงดี!? สั่งมาเลย!

ด้วยสภาพตอนนี้ของผม เรือเหาะที่ไม่มีแรงลอยตัวเลยน่ะ ไม่อาจจะพยุงไว้ได้...!

เรือเหาะที่ถูกควบคุมด้วยลมของยาซุนะ นั่นก็คือ

กรงที่มีตัวประกันน่ะ จะพยุงไว้ไหวเหรอ!?

!? ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะทำอะไรได้อยู่... แต่นั่นมันอะไรกัน!?

...

ดูเหมือนจะหมดแรงจนควบคุมไม่ได้เลย...!

จากฉบับที่แล้ว→การยิงของชิกิที่ปล่อยออกไป พุ่งเข้าใส่ผู้อำนวยการตรงๆ เลย การที่มันทะลุผ่านหุ่นเชิดไปได้ อาจเป็นเพราะพลังอันแปลกประหลาดของชิกิ ส่วนโทโดริกิที่บาดเจ็บ แม้จะควบคุมลมเพื่อขนส่งเรือเหาะได้ แต่สำหรับเรือเหาะที่ร่วงลงมาเพราะฟ้าผ่าจนเสียแรงลอยตัวแล้ว... เกินขีดจำกัดของพละกำลังไปแล้วเหรอ!?

แค่ปล่อยกรงตัวประกันลงไปข้างนอกแล้วช่วยออกมา!

เดี๋ยวนะ แล้วใครจะเอาครงนั่นออกไปได้ยังไงล่ะ?

ตรงนั้นไม่เป็นไรหรอก

บนเรือเหาะนั่นมีผู้ใหญ่คนหนึ่งที่ขยับตัวได้อิสระ

...! เข้าใจแล้ว! หมายความว่าใช้ความสามารถของผมไปสั่งให้คนนั่นใช่ไหม!

ให้ผู้ใหญ่คนนั้นสั่งให้ปล่อยกรงลงมา

ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็...

ให้ข้าขนเลือดของคุณโอทสึฮาระไปด้วยนกของข้าเลย

สมกับเป็นคุณโทริไค พูดได้ไวจังเลยนะ

มีแต่คนโง่คนเดียวที่รับเลือดแล้วดื่มเข้าไป!

เอาอันนี้ไปด้วยนะ!

จะตกจริง ๆ แล้วล่ะ!

ช่วยด้วยยย!

ยังไม่อยากตายเลยนะ!

ปะป๊า...

ไม่เป็นไรนะ... เรอามิ...!

อะไรน่ะ? นกเลือดเหรอ...?

เลือดก็คือผีสินะ...?

ที่ถืออยู่เป็นขวดเล็กกับโน้ตใบหญ้าเหรอ...?

ไม่สิ ใครกัน...?

อ๊ะ!

นี่คือคนที่มาด้วยกันเหรอ!?

ให้ดื่ม... ใครกันเนี่ย ที่ดื่มเลือดคนแปลกหน้าได้...?

●●●

เฮ้ย!

เชื่อมต่อกันแล้วนะ

ถ้าทุกคนอยากรอด ก็ทำตามคำสั่งนะ

โมกุนอันไค

สั่งการไปได้ไหม?

อืม

บ้าจริง! ทำอะไรอยู่น่ะ!

จะฆ่าพวกเราเหรอ!?

ไม่ใช่สิ...! เพื่อที่จะไม่ให้ตายต่างหาก...!

ถ้าตกก็ต้องตายสิ!

พอเถอะ...

อุ๊า

โอ้โฮ! อึก... ลอยอยู่!

แบบนี้ก็ไม่มีปัญหา... !

ปล่อยลงไปเรื่อย ๆ เลยนะ!

ดีแล้ว... ถ้าอย่างนั้นปล่อยเรอามิลงไปก็ไม่เป็นไรแล้ว...!

ลองแล้วสินะ...

ไม่เป็นไรหรอก!

จะไหวไหมนะ...?

ฟึงกึฟุฟุฟุ...

อุโอ้ววว...

(61)

อ๊าาาา...!

ปะป๊า เลือดกำเดาไหล...

เลือดกำเดา... นี่มันอะไรกันเนี่ย...!!

ฟังนะ... เรอามิ... ถ้าเพื่อลูกนะ...

คุณพ่อ! อะไรก็ได้... ทำได้เลยครับ...!

แม้แต่การพุ่งเข้าไปในเขตศัตรู...

แม้แต่การกระโดดขึ้นไปบนเรือเหาะ...

ตราบใดที่แกอยู่... คุณพ่อก็แข็งแกร่งที่สุดเลย...!

อืม...!

ถึงได้รออยู่...!

รออยู่ข้างล่างไง... !

ฉันก็จะไปให้ได้เลยนะ...!

เย้! แบบนี้แหละสุดท้ายแล้ว!

ในที่สุดก็ได้มีประโยชน์แล้วล่ะ!

หลังจากนี้เหลือแค่คุณลุงคนเดียวแล้ว! รีบบินเลย!

บอกให้บินสิ...

ความสูงนี่โคตรน่ากลัวเลย...

ปะป๊าออ!

แย่แล้ว...!

ถูกปล่อยลงไปแล้ว!

เฮ้! ช่วยไอ้หมอนั่นหน่อยสิ...

ท่านกัปตัน!

ถึงขีดจำกัดแล้วสินะ...!

ถ้าเป็นแบบนี้ก็จะตกตาย...!

(67)

16

(68)

หมอนั่น...

(69)

นี่มันการเปิดตัวที่ดูดีไม่เบาเลยนะ...!

หึ...

คิชิ ทำไมท่าทีที่ฮึกเหิมเมื่อกี้ถึงหายไปล่ะ?

หุบปากน่า...!

มัวแต่ลังเลอะไรอยู่ล่ะ?

(71)

การแข่งขันก็ตัดสินแล้วไม่ใช่เหรอ

ลองฆ่าดูสิ

มันเป็นครั้งแรกของเธอเลยนะ คิชิ...

สิ่งที่ชิกิทำเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้อำนวยการผู้ลึกลับที่จ้องจะฆ่า...!?

...อึก!

ติดตามตอนต่อไปในฉบับที่ 47