ตอนที่ 35

ฟอง...

เวทมนตร์

เด็กคนนี้อาจจะเคยรู้จักกับสมาชิกของควอเบลตา

เธอ

ที่เธอเป็นนักเวทของควอเบลตา

WTCHRI

ตอนที่ 35

ในห้วงความทรงจำ... ได้พบกัน...

ฮาคูริ

ขอร้องล่ะ!

จะบอกว่าเธอเป็นพ่อมดก็ไม่บอก!

จะไม่มีวันบอกเด็ดขาด!

แต่ว่า...

หลักฐานที่ให้เชื่อคืออะไร?

จะตัดลิ้นเธอออกไปเลยเหรอ?

...

ยังไงซะก็จะฆ่าอยู่แล้ว ตอบให้ได้สักข้อสุดท้าย

มีที่ที่กำลังตามหาอยู่

เธอเป็นเด็กจากเมืองซูอุยใช่ไหม?

ช่างเถอะ

?!

ประตูแบบนี้

ไม่เคยเห็นที่ไหนในเมืองบ้างเหรอ?

ตรงกลางมีวงกลมที่มีลวดลายแบบนี้

ลูกบิดเป็นสีทอง

ไม่มี...ค่ะ

หมายความว่าที่ประตูของซูอุยมันไม่มีน่ะ!

งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้น

การที่มันบอกว่า 'ไม่มี' น่ะ...

ในเมืองมีประตูที่คล้ายกันอยู่ 42 บาน แต่

ไม่มีบานไหนเหมือนกับในรูปนี้เลย

เอ๊ะ...?

แต่ว่า...

ถ้าเป็นประตูที่คล้ายกัน ก็สามารถนำทางให้ได้นะ

คุณรู้ไหมว่าวัสดุของประตูเป็นอะไร?

แล้วสีของผนังรอบๆ ล่ะ?

ฉัน

อะไรที่เห็นไปแล้วก็จะจำได้ทั้งหมดเลย

อาจจะเป็นประโยชน์กับคุณก็ได้

ดังนั้นการฆ่า...!

กำลังหาประตูอยู่เหรอ...?

จะไม่บอกใครเด็ดขาด

มองข้ามไปเถอะ!

ความทรงจำนี้ก็วนซ้ำอีกแล้ว

เทเนีย

นั่นเป็นเรื่องที่ได้ยินมา

จริงๆ แล้วไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองเลย

เอ๊ะ...?

ชื่อของนักเวทย์คนนั้น

พี่สาวเห็นว่าควอเบลตา

มีนักเวทย์ฟองอากาศอยู่ใช่ไหม?

ช่วยเล่าเรื่องของเทเนียให้ฟังอีกหน่อยได้ไหมคะ

ฉันกำลังตามหา

ควอเบลตาเพื่อจุดประสงค์บางอย่างค่ะ

จุดประสงค์...?

ที่จัตุรัสเมื่อครู่นี้

คุณสัมผัสดอกไม้ที่ไม่มีในความทรงจำ แล้วก็มาที่นี่ใช่ไหมคะ?

ค...ค่ะ

...ถึงจะบอกไม่ได้ว่าฉันจะช่วยอะไรได้บ้าง

แต่มันใกล้เคียงกับความหมายของการมีชีวิตอยู่สำหรับฉันค่ะ

เวทมนตร์ของเทเนีย

จำนวนฟองมันไม่ตรง

ฟองสุดท้ายหายไป

ตรงนี้ก็มีข้อผิดพลาดด้วยนะ

...!

ถ้าหาข้อผิดพลาดเจอ

ก็น่าจะไปสู่ความทรงจำอื่นได้ใช่ไหม?

ถ้าตามรอยความทรงจำไปเรื่อย ๆ อาจจะออกมาจากตรงนี้ได้ก็ได้

พี่สาวดูความทรงจำทั้งหมดของฉันก็ได้นะ

พี่สาว...

ที่ตามมาถึงที่นี่เพื่อฉัน

ขอบคุณนะ

จนกว่าจะระเบิด

ก็เหลือเวลาแค่ประมาณ 2 วินาทีหลังจากฟองสุดท้ายออกมา

แต่ว่ามีแค่จังหวะนี้เท่านั้น...!

แม้แต่ในความทรงจำก็ยังรู้สึกถึงฝนและลมได้จริงๆ

ถึงแม้ว่าการถูกคลื่นระเบิดพัดไปอาจจะอันตราย

ไปปรากฏตัวที่อีกที่หนึ่ง

ที่เมื่อกี้เป็นป่าใกล้ๆ ภูมิภาคซูอุย

มีกระรอกเยอะ เลยเคยไปเล่นที่นั่นบ่อยๆ

ที่นั่นฉันได้เจอกับเทเนีย

เทเนียกำลังตามหาประตูที่น่าจะอยู่แถวๆ เมืองของซูอุย

แต่ว่า

แม้แต่ฉันที่จำได้เกือบทุกที่ในเมืองนี้

ก็ไม่รู้ว่ามีประตูแบบนั้นอยู่

ดังนั้นเราสองคนก็เลยตกลงที่จะออกตามหา

จนกว่าจะเจอประตูนั้น

เทเนียสัญญาว่าจะไม่ฆ่าฉัน

รูปทรงของหน้าต่างไม่เหมือนกับที่จำได้เลย

พี่สาว

ตึกทางซ้ายนั่น

เทเนียบอกว่าประตูน่าจะอยู่ตรงที่คนไม่ค่อยเห็น

ก็เลยเดินสำรวจดูว่ามีตึกใหม่หรือตึกเก่าที่ปรับปรุงไปหรือเปล่า

แคชิเอ หิวแล้ว

ร้านที่อร่อยที่สุดในเมืองนี้คือที่ไหนเหรอ?

เธอมีความจำดีนี่นา?

เอ๊ะ

เพราะว่าส่วนใหญ่เป็นร้านที่ฉันไม่เคยเข้าไปเลย...

ในฐานะเด็ก...

คุคุชิ

งั้นที่นี่ก็ดีแล้วล่ะ

คะ...ครับ

ดูธรรมดามากเลย

เทเนีย

เพราะว่ามีภาพลักษณ์ของนักเวทที่น่ากลัวอยู่

เลยรู้สึกประหลาดใจนิดหน่อย

เพราะมองด้วยสายตาแปลกๆ ไง

เอ๊ะ...?

ขะ...ขอโทษค่ะ

นักเวทก็กินข้าวเหมือนคนธรรมดานะ

หาจังหวะหนี

อย่าหนีไปนะ

แสดงออกทางสีหน้าได้ง่ายจังเลยนะ

!?

ฉันจะโดนคนนี้ฆ่าจริงๆ เหรอเนี่ย...?

งับๆ

เอ๊ะ...อ่า...ค่ะ

คาชิเอะก็สั่งด้วยไหม?

มื้อสุดท้ายน่ะ

รู้สึกแปลกๆ

กินข้าวกับนักเวทย์เนี่ย

รสชาติจืดชืด

เอ่อ...

นี่มันความจำปีศาจชัดๆ

แย่สุดๆ

ไปทางโน้นสิ

อันนี้ก็ไม่ใช่

เพราะฉันจำแต่เรื่องไร้สาระพวกนี้ได้

แล้วก็ถูกบอกว่าน่าขยะแขยง

ข่าวลือต่างๆ เกี่ยวกับฉันก็แพร่ออกไป

คาศิเอะโดนรังแกเหรอ?

ทำไมถึงต้อง

ต้องหดตัวเข้าไปด้วยล่ะ?

ถึงแม้จะมีความจำดี

ก็ไม่ได้ถูกส่งไปยังสถานกักกันนี่นา

เอ?

ควรจะอิสระกว่านี้ไม่ใช่เหรอ?

มนุษย์น่ะ

คิดว่าไม่มีใครที่ไม่รู้สึกอะไรเลยเวลาโดนคนอื่นนินทา

ก็จริงอย่างนั้น

รู้สึกแปลกๆ

ที่ได้รับการให้กำลังใจจากคำพูดของจอมเวท

ยิ่งคุยกับเทเนียมากเท่าไหร่

นักเวทย์คนนี้ก็ยิ่งแตกต่างจากที่คิดไว้

แล้วฉันก็ตระหนักได้

ว่าสายตาที่ฉันมองเทเนีย

มันเหมือนกับสายตาที่คนในเมืองมองฉัน

มันเป็นสายตาที่มองเห็นสิ่งที่แตกต่างจากตัวฉันเอง

บริเวณแถวนี้เป็นซากปรักหักพังและไม่ได้ถูกใช้งานแล้ว

สำหรับฉันก็ตั้งแต่ครั้งที่เคยหลงเข้ามาเมื่อนานมาแล้ว

ก็แค่จุดที่ทิ้งขยะมันเปลี่ยนไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง

แต่นี่ก็ยังไม่ถูก

อย่างนั้นสินะ...

ถึงแม้จะสัญญาไว้ว่าจะไม่ฆ่าจนกว่าจะหาประตูเจอ

แต่การที่ตัวเองไม่สามารถตอบสนองความคาดหวังของเทเนียได้

ก็เลยรู้สึกกังวลนิดหน่อย

นั่น...

...ประตูบานนั้น

หาทำไมเหรอคะ?

ให้อภัย...เหรอ?

เพื่อที่จะให้อภัยได้

ทานิอาซัง

ทางนี้

เศษซากมันเยอะขึ้น

บางทีอาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้

ไม่จริง...

ที่มาถึงคือ...?

ประตูบานนี้...!

สัปดาห์หน้า 13 สิงหาคม (พฤหัสบดี) จะมาให้ชม!!